Κρίση στην Ελληνική κοινωνία.

Η «ποιότητα» των πολιτικών μας ταγών και κατ επέκταση η ποιότητα των δημοσίων υπηρεσιών, η χωρίς έλεγχο εισροή μεταναστών από τα όμορα βόρεια αλλά και από τις άλλα κράτη του λεγόμενου πρώην ανατολικού μπλόκ και η φθίνουσα οικονομική κατάσταση της χώρας μας, είναι οι κύριοι παράγοντες που συνέβαλλαν ώστε η χώρα μας να περνά την μεγαλύτερη δομική κοινωνική κρίση των νεοτέρων χρόνων.

Είναι καιρός να βρεθούμε όλοι προ των ευθυνών μας, να αφυπνισθούμε και ο καθένας από εμάς να κάνει το καθήκον του.

Με την παρούσα «ποιότητα» των πολιτικών και των πολιτευτών της χώρας, το βάρος πέφτει στους ώμους της φιλοτιμίας του κάθε Έλληνα πολίτη να αντισταθεί στα φαινόμενα αλλοτρίωσης και έκπτωσης των παραδοσιακών αξιών.

Που είναι οι «επαγγελματίες διαδηλωτές» που για ψύλλου πήδημα κλείνουν το κέντρο της Αθήνας, να πάνε να διαδηλώσουν έξω από τα σπίτια των πολιτικών που έφεραν την χώρα μας σε αυτό το χάλι?

Που είναι οι Ειρηνόφιλοι αντιεξουσιαστές των Εξαρχείων και οι εντεταλμένοι «κομματικοί διαδηλωτές» που τόσο εύκολα ΠΑΜΕ και διαδηλώνουμε για ψύλλου πήδημα, να διαδηλώσουν κατά των τρομοκρατών που δολοφόνησαν ένα αθώο δεκαπεντάχρονο Αφγανό μετανάστη?

Επιλεκτική αντίδραση, είναι στρατευμένη και χειραγωγημένη αντίδραση.

Και οι στρατευμένες και χειραγωγημένες αντιδράσεις είναι πάντοτε εκ του πονηρού και απόρροια πολιτικών και άλλων συμφερόντων που αντί να επιλύουν επιτείνουν το πρόβλημα της κοινωνικής κρίσης της χώρας μας.

Εθνικιστικός ρατσισμός ή τρομοκρατία?

Στην ερώτηση αν υπάρχει κάτι πιο ηλίθιο από τους εθνικιστές/ρατσιστές, απαντώ:

Ναι υπάρχει. Η τρομοκρατία.

Πιο ηλίθια κατηγορία ανθρώπων από τους τρομοκράτες δεν υπάρχει.

Οι τρομοκρατία είναι ανόητη, βλακώδης, επικίνδυνη και καμιά τρομοκρατική δράση δεν πρόκειται να διορθώσει οτιδήποτε είναι κοινωνικά στραβό.

Οι συνειδητοποιημένοι πολίτες μπορεί με προσπάθεια να διορθώσουν μέρος από τις κοινωνικές αδικίες που βλέπουμε γύρω μας, οι τρομοκράτες μόνον προβλήματα στην χώρα και την κοινωνία μπορούν να δημιουργήσουν.

Οι τρομοκράτες είναι εχθροί του κοινωνικού συνόλου και συνήθως είναι συμπλεγματικά άτομα που προσπαθώντας να «διοχετεύσουν» τα συμπλέγματα και το κοινωνικό μίσος τους, εμπλέκονται σε τρομοκρατικές ομάδες που προβάλουν ανόητες, λαϊκίστικες και εύπεπτες πολιτικο-φιλοσοφικές ανησυχίες με σκοπό να αποτανθούν, να επηρεάσουν και να «αφυπνίσουν» τα χαμηλά ένστικτα του λαού.

Είναι σαφές ότι, άσχετα από την κοινωνική προέλευση των τρομοκρατών, όλοι τους χρήζουν ψυχολογικής και πιθανότατα και ψυχιατρικής υποστήριξης.

Καμιά τρομοκρατική πράξη δεν έλυσε ποτέ κανένα κοινωνικό πρόβλημα.

Εξάλλου οι τρομοκράτες όπως και οι κομματικοί επαγγελματίες διαδηλωτές, ποτέ δεν στράφηκαν κατά των πολιτικά και κοινωνικά ισχυρών και αυτού που οι ίδιοι αποκαλούν «σύστημα».

Όλοι τους δημιουργούν πρόβλημα στους απλούς πολίτες, στους μαγαζάτορες, στους εργαζόμενους που πάνε στις δουλειές τους και η ύπαρξη των τρομοκρατών δίνει άλλοθι και απασχολεί ολόκληρη αστυνομική δύναμη η οποία σε διαφορετική περίπτωση θα μπορούσε να είναι στους δρόμους και να κυνηγά τους εγκληματίες, τους ληστές και τους κλέφτες.

Και τώρα τι?

Αφού ξεπεράσαμε προσωρινά τον κίνδυνο της πτώχευσης της χώρας και αυτό πρέπει να πιστωθεί ως προσωπική επιτυχία τόσο στον Πρωθυπουργό όσο και τον Υπουργό Οικονομικών, η κυβέρνηση θα πρέπει να εστιάσει όλες τις δυνάμεις σε δύο μείζονος σημασίας θέματα.

Το πρώτο είναι η οικονομική ανάπτυξη.

Όπως συμβαίνει στον κόσμο των επιχειρήσεων και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας όπου χωρίς κέρδος δεν υπάρχει «λόγος ύπαρξης» και μέλλον, το ίδιο ακριβώς και κανένα κράτος δεν μπορεί να κάνει κοινωνική πολιτική, ούτε μπορεί να διασφαλίσει ευμάρεια των πολιτών του εφόσον δεν είναι «βιώσιμο», «κερδοφόρο» και δεν έχει σχέδιο συνεχούς οικονομικής ανάπτυξης.

Είμαστε στην δυσάρεστη θέση να ζητιανεύουμε στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), ζητώντας δανεικά για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις του αδηφάγου κρατικού τομέα.

Φαίνεται ότι προσωρινά ξεπεράσαμε το πρόβλημα και διασφαλίσαμε τον δανεισμό μας είτε με ίδια μέσα (έκδοση κρατικού ομολόγου), είτε με τις εγγυήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ.

Ωραία δανειστήκαμε. Και μετά τι γίνεται?

Εάν δεν συρρικνωθεί άμεσα ο δημόσιος τομέας, δεν σταματήσει η κακοδιοίκηση του κράτους και των δημοσίων οργανισμών, οι ρεμούλες και οι μίζες των πολιτικών, των πολιτευτών και άλλων κακοποιών στοιχείων, και παράλληλα δεν ετοιμασθεί υλοποιηθεί σχέδιο οικονομικής ανάπτυξης, η χώρα μας δεν σώζεται με τίποτα.

Μόνο με την διαχείριση των δανεικών, και συνεχιζόμενης της καταλήστευσης του δημόσιου πλούτου και της διόγκωσης του δημόσιου τομέα η χώρα μας είναι καταδικασμένη.

Θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην ανάπτυξη με εκπόνηση θεματικού σχεδίου και άμεση υλοποίηση του με πρώτο και επίκαιρο θέμα ανάπτυξης τον τουρισμό.

Το δεύτερο σοβαρό θέμα, με το οποίο πρέπει να ασχοληθεί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, είναι η τόνωση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών.

Η εγκληματικότητα στην χώρα μας «κτύπησε κόκκινο» και δεν εδώ δεν υπάρχουν περιθώρια για ολιγωρία. Απαιτείται δράση των αρμόδιων φορέων εδώ και τώρα.

Η λύση είναι η άμεση απόσυρση όλων των αστυνομικών από τις θέσεις φύλαξης των κάθε λογής «επωνύμων» και η διάθεση τους στα αστυνομικά τμήματα ώστε να καταπολεμηθεί η εγκληματικότητα και να διασφαλιστεί η έννομη τάξη και η ασφάλεια των πολιτών.

Η αβάσταχτη ελαφρότητα της χώρας.

Την γλυτώσαμε προσωρινά την πτώχευση ως χώρα και αφού περάσανε, προσωρινά, τα δύσκολα αρχίσαμε και πάλι να ασχολούμαστε με ανοησίες.

«Φρίκιασαν» οι «δημοκρατικοί» πολίτες, για κάποια ρατσιστικά συνθήματα που ακούστηκαν από άντρες των ειδικών δυνάμεων του λιμενικού σώματος κατά την διάρκεια της παρέλασης της 25ης Μαρτίου.

Κατ΄ αρχήν να διευκρινίσω ότι θεωρώ ανόητη, βλακώδη και εντελώς αψυχολόγητη την ενέργεια των συγκεκριμένων αντρών, να φωνάζουν ρατσιστικά συνθήματα στην διάρκεια της παρέλασης στο κέντρο της Αθήνας.

Από την άλλη όλοι αυτοί που σοκαρίστηκαν, θα πρέπει να πάψουν να στρουθοκαμηλίζουν και να καταλάβουν ότι στα στρατόπεδα εκπαίδευσης των ειδικών δυνάμεων όλων των χωρών του κόσμου, συμβαίνουν και ακούγονται πολύ πιο σκληρά και πιο «ακατανόητα», για τους πολλούς, πράγματα που όμως αποτελούν παγκόσμια πρακτική και μέρος της εκπαίδευσης τέτοιων στρατιωτικών μονάδων.

Αλλά δεν είναι και θέμα να ασχολείται μια ολόκληρη χώρα με αυτό.

Ας μην κάνουμε την τρίχα, τριχιά.

Ας τιμωρηθούν οι ανόητοι που πρωτοστάτησαν σε αυτήν την ανόητη ενέργεια (να μεταφέρουν πρακτικές εκπαίδευσης, πουσαρίσματος και πόρωσης ανδρών από το στρατόπεδο εκπαίδευσης στον «κόσμιο» χώρο παρέλασης της εθνικής μας επετείου), και τέλος το παραμύθι.

Είναι φοβερό σε αυτήν εδώ την χώρα, το πόσο εύκολα βρίσκουμε θέματα, ευκολόπεπτα, για λαϊκή κατανάλωση.

Από την Τζούλια, στους βατραχανθρώπους, ξανά πίσω στην Τζούλια , τον Μένιο και στην Σάσα και έτσι περνούν οι ημέρες μας μέχρι την εκταμίευση του επόμενου δανείου.

Ίσως φταίει το νερό που πίνουμε, ίσως ο τρόπος που μας μεγαλώνουν, πάντως έχουμε μια ελαφρότητα ως λαός που σε ορισμένες περιπτώσεις αγγίζει τα όρια της ανοησίας.

Το πρόβλημα της ατιμωρησίας των πολιτικών

Είτε μας βοηθήσουν οι εταίροι μας, είτε καταλήξουμε στην αγκαλιά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, είναι απόλυτα σίγουρο ότι, σαν χώρα, θα παραλλάξουμε και αυτόν τον δύσκολο κάβο και σε βάθος χρόνου θα συνεχίσουμε την πορεία μας σε ήρεμα νερά.

Τα απόνερα αυτής της δύσκολης στιγμής θα είναι η σοβαρή έκπτωση αξιών που θα συνεχίσει να βασανίζει την χώρα μας με την επικράτηση των μετρίων, την προβολή του «απόλυτου τίποτα» από την πλειονότητα των μέσων μέσα μαζικής επικοινωνίας, και την οικογενειοκρατία να κυριαρχεί στην πολιτική ζωή του τόπου.

Θα πρέπει η ελάχιστη ποινή των πολιτικών που δεν τηρούν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις και εξαπατούν τον Ελληνικό λαό, να είναι η πενταετής στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων.

Επιπλέον απαιτείται λεπτομερής διερεύνηση των πηγών πλουτισμού των πολιτικών, και όπου διαπιστώνεται «άδικος πλουτισμός» σε βάρος του λαού να γίνεται δήμευση των περιουσιακών τους στοιχείων.

Πως γίνεται με τους γιατρούς, τους δικηγόρους, τους πολιτικούς μηχανικούς και άλλα επαγγέλματα, όπου οι περιπτώσεις απάτης ή και η αστοχία στην άσκηση των καθηκόντων τους τιμωρείται με στέρηση της άδειας άσκησης επαγγέλματος?

Το ίδιο ακριβώς πρέπει να γίνει και με τους πολιτικούς.

Προεκλογικές εξαγγελίες που δεν τηρήθηκαν στην κυβερνητική θητεία από τους πολιτικούς, θα πρέπει αυτόματα να επιφέρουν άρση της ιδιότητος τους για την επόμενη πενταετία που να ταυτίζεται/ερμηνεύεται με αντίστοιχη χρονικά στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων.

Η συγκεκριμένη πρόταση δεν απορρέει από λαϊκισμό, αλλά πιστεύω ότι η εξαπάτηση του Ελληνικού λαού με ψευδείς και παραπλανητικές προεκλογικές εξαγγελίες είναι πηγή δεινών για τον τόπο και τελικά επιτρέπει την ενασχόληση με την πολιτική στους μετρίους αντί των αρίστων, γεγονός που απαξιώνει στην συνείδηση των πολιτών το λειτούργημα της πολιτικής και των πολιτικών.

Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Είναι ποτέ δυνατόν να σωθεί μια χώρα που ενώ ασελγούν πάνω της πολιτικοί, πολιτευτές και άλλα κακοποιά στοιχεία, αυτή ασχολείται τόσες μέρες τώρα με μια τελειωμένη …τάνα που έκανε μια ακόμα αρπαχτή γυρίζοντας τσόντες?

Τα ΜΜΕ τώρα ανακάλυψαν τι συμβαίνει με τα κορίτσια της showbiz?

Έλεος πια με την τόση τηλεοπτική αποχαύνωση.

Είναι δυνατόν να κλείνουμε τους δρόμους της Αθήνας, να σπάμε τα μαγαζιά του κόσμου, να κάνουμε δύσκολη την ζωή των συμπολιτών μας και να επιστρέφουμε στον καναπέ μας και στις κατευθυνόμενες ειδήσεις αφήνοντας ανενόχλητους στις βίλες τους και τα ταξίδια τους αυτούς που έφεραν την χώρα σε αυτό το χάλι?

Που είναι η λαϊκή δύναμη?

Τι μας φταίει η Πανεπιστημίου και οι μαγαζάτορες της?

Υπάρχουν και άλλοι χώροι να πάμε να διαδηλώσουμε «με αιτία». Όπως ας πούμε, το Καπανδρίτι και η Ραφήνα.

Πότε θα συνέλθουμε επιτέλους

Να τιμωρηθούν οι ανεπαρκείς-κλέφτες πολιτικοί και τα κάθε λογής τρωκτικά της πολιτικής εξουσίας.

Αυτή η χώρα διοικείται, πολλά χρόνια τώρα, από μια κάστα ανθρώπων που δηλώνουν πολιτικοί και προέρχονται από οικογένειες των οποίων η πηγή πλουτισμού χρήζει λεπτομερούς διερεύνησης.

Διώξαμε τον βασιλιά για να αποφύγουμε τρελούς, ανόητους και ανεπαρκείς διαδόχους του θρόνου, βάλαμε φυλακή τους επικίνδυνα εθνικόφρονες χουντικούς, και τελικά παραδώσαμε αμαχητί την χώρα στην πιο ακατάλληλη και επικίνδυνη κατηγορία ανθρώπων.

Παραδώσαμε την χώρα σε επαγγελματίες και κληρονομικώ δικαίωμα πολιτικούς.

Οι συγκεκριμένοι πολιτικοί, προκειμένου να αποφύγουν αντιπολιτευτικούς λόγους εντός των ίδιων των κομμάτων τους έχουν συγκεντρώσει γύρω τους ότι πιο ανεπαρκές κυκλοφορεί στην αγορά εργασίας και στην Ελληνική κοινωνία.

Αποτέλεσμα της επιλογής ή της ανοχής των Ελλήνων πολιτών απέναντι σε αυτούς τους πολιτικούς, είναι η σημερινή οικτρή κατάσταση της χώρας μας.

Υπάρχει λύση στο πρόβλημα. Μια πανελλήνια, πανεθνική διαδήλωση στην οποία οι Έλληνες πολίτες να απαιτήσουν τα ακόλουθα :

1. Σύσταση ειδικού δικαστηρίου με συμμετοχή επιφανών και γενικώς αποδεκτών Ελλήνων πολιτών, με σκοπό την εκδίκαση πολιτικών εγκλημάτων.
2. Λεπτομερής διερεύνηση των πηγών πλουτισμού όλων των μελών των «παραδοσιακών» πολιτικών οικογενειών. Σε περίπτωση που δεν μπορεί να αποδειχτεί η προέλευση του πλούτου, να γίνει δήμευση και απόδοση των περιουσιακών τους στοιχείων στο Ελληνικό κράτος.
3. Να διευρυνθεί η ευθύνη των Πρωθυπουργών, των Υπουργών, των Προέδρων, Διοικητών και Διευθυντών των οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα της τελευταίας δεκαετίας, και καταλογισμός ευθυνών για άσκοπες προσλήψεις, για υπερβολικές και χωρίς έλεγχο δαπάνες, και για με οποιοδήποτε τρόπο υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος. Στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για χρονικό διάστημα πέντε ετών για οποιοδήποτε από τους ανωτέρω διαπιστωθεί ότι δεν τήρησαν τις προεκλογικές τους εξαγγελίες ή δεν τήρησαν τους προϋπολογισμούς που υπέβαλλαν στην αρχή της θητείας τους.

Μπορεί να ακούγονται υπερβολικά όλα τα παραπάνω, αλλά φίλοι μου μόνον έτσι θα απαλλαγούμε από τα τρωκτικά της εξουσίας που χρόνια τώρα ταλαιπωρούν αυτήν την δύσμοιρη χώρα.

Αισθάνομαι αηδία, όπως την εποχή της χούντας.

«Είμαι 40 χρόνια στο εξωτερικό και δεν έχω ξαναβρεθεί σε τόσο δύσκολη θέση να πρέπει να αποκρούω τα συνεχή σχόλια για το τι γίνεται στην Ελλάδα και για το αν είμαστε απατεώνες.

Την προηγούμενη εβδομάδα, ακόμα και ο ταξιτζής στο Λος Αντζελες ρώτησε την γυναίκα μου για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα.

Θεωρώ το σύνολο των πολιτικών ανίκανους.

Και σίγουρα δεν έφταιξε η τελευταία πενταετία με όλα τα κακά που έγιναν.

Αν δεν σταματήσουν οι πολιτικοί να «χαϊδεύουν» τα αφτιά του κόσμου και να μην λένε την αλήθεια, τίποτα δεν θα αλλάξει.

Έχω να αισθανθώ τέτοια αηδία από την εποχή της χούντας.

Έχουμε πιάσει πάτο.

Διάβαζα τα οικονομικά μέτρα σε μια εφημερίδα και διαπίστωσα ότι πάλι ο απλός κόσμος θα πληρώσει τα σπασμένα.

Δεν άκουσα μια καλή ιδέα για το θέμα της φοροδιαφυγής.

Ποιο είναι όλοι αυτοί οι κηφήνες που κυκλοφορούν με τις λιμουζίνες, που είναι μονίμως καθισμένοι στην πλατεία Κολωνακίου, που μένουν στην Εκάλη?

Πληρώνουν φόρους? Και τώρα θα την πληρώσουν οι συνταξιούχοι, οι χαμηλόμισθοι, ο εύκολος δηλαδή στόχος. Θα περίμενα να ζητηθεί βοήθεια από αξιόλογους Έλληνες του εξωτερικού με κάθε τρόπο, οι οποίοι είναι άμεπτοι και έχουν κύρος και βαρύτητα.

Με «μάγους» και με επαρχιακούς δικηγόρους και δημάρχους που έχουν γίνει πολιτικοί δεν θα πάμε μπροστά.

Γιατί δεν χρησιμοποιούν την πνευματική μας ηγεσία?

Αυτή η περίφημη εκκλησιαστική περιουσία γιατί μένει ανέγγιχτη?

Αν δεν βοηθήσει τώρα η εκκλησία, πότε θα βοηθήσει?

Η Ελλάδα αξίζει ένα καλύτερο μέλλον.»

Τα παραπάνω θα μπορούσε να τα πει ο καθένας μας, αλλά έχουν ξεχωριστή βαρύτητα γιατί τα λέει ένας διακεκριμένος Έλληνας που διαπρέπει στο εξωτερικό, ο καθηγητής Φυσικής και Ακαδημαϊκός ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΑΝΟΠΟΥΛΟΣ.

(Οι δηλώσεις του κ. Δημήτρη Νανόπουλου δημοσιεύτηκαν στο φύλλο της Κυριακής της εφημερίδας Real news).

Ας αναζητηθούν επιτέλους ευθύνες.

Το παρακάτω το άκουσα από έναν καθημερινό άνθρωπο της διπλανής πόρτας:

«Δεν λέω κάθε ένας που έχει μπροστά του το βάζο με το μέλι θα βάλει μέσα το δάκτυλο του και θα γλύψει, αλλά αυτή η κουφάλα ο χοντρός , ο άλλος ο αλογομούρης – πως τον λένε- και η παρέα τους φάγανε όλο το μέλι, πήρανε και το βάζο και φύγανε.

Κάποιος δεν πρέπει να κάνει κάτι για αυτό?

Ποιος έφερε αυτήν την χώρα σε αυτό το χάλι?

Εγώ? Ας πληρώσει και κάποιος πολιτικός για τα λάθη του. Ας πάει κάποιος φυλακή»

Δίκιο έχεις φίλε μου. Αλλά τελικά φαίνεται ότι κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του «αξίζουν».

Το φαινόμενο Τζούλια.

Έχω ξαναγράψει παλιότερα για πανέμορφα κορίτσια που εξαιτίας της άκρατης προβολής των «δραστηριοτήτων» τους, μέσω της ιδιωτικής κυρίως τηλεόρασης, στο τέλος θα πέσουν στα χέρια αχρείων και κάθε μορφής «προαγωγών» που αφού τις εκμεταλλευτούν θα τις εγκαταλείψουν μισότρελες στην δυστυχία τους.

Το πρόσφατο παράδειγμα των αποκαλύψεων για την συγκεκριμένη κοπέλα, απλώς απέδειξε αυτό που πολλοί υποψιαζόντουσαν, συζητούσαν και θεωρούν ότι κατά κανόνα συμβαίνει στον χώρο της αποκαλούμενης «show biz».

Νέα όμορφα κορίτσια με ευθύνη κυρίως των οικογενειών τους, στερούμενα παντελώς παιδείας και μόρφωσης, στηριζόμενα αποκλειστικά στην εξωτερική τους ομορφιά και στα σωματικά τους «προσόντα», τα προβάλλουν στην βιτρίνα της ιδιωτικής τηλεόρασης, των μοδάτων νυκτερινών μαγαζιών και στα ντεφιλέ των μόδιστρων, όπου τις εντοπίζουν οι «μάνατζερ», προαγωγοί και κάθε λογής επιτήδειοι, τους υπόσχονται προβολή, δόξα, γρήγορο και εύκολο χρήμα, τις στομώνουν στις ουσίες, και τις πασάρουν, αρχικά, σε ένα περιορισμένο κύκλο ευκατάστατων αντρών.

Αργότερα ο κύκλος αυτός μεγαλώνει και στο τέλος βρίσκονται να τις «πηδάει» να τις φτύνει και να τους απαξιώνει όλη η κοινωνία άσχετα αν πολλοί από εμάς μπορεί επί της ουσίας να είμαστε χειρότεροι άνθρωποι από αυτά τα δύστυχα πλάσματα.

Την κύρια ευθύνη για την κατάντια αυτών των πλασμάτων έχει η οικογένεια τους.

Συνήθως οι γονείς είτε είναι «απόντες», είτε μεγαλώνουν τα παιδιά τους χωρίς να τους εξηγούν ότι η αξιοπρέπεια και η συνεχής προσπάθεια να γίνει κάποιος καλύτερος άνθρωπος θα πρέπει να είναι η βασική και συνεχής τους προτεραιότητα.

Οι γονείς είτε είναι άνθρωποι ελλιπούς μορφωτικής και κοινωνικής παιδείας, είτε είναι παραδόπιστοι, αλλοτριωμένοι και χωρίς αξίες άνθρωποι.

Μοιραία, και λόγω της έλλειψης παιδείας και του νεαρού της ηλικίας αυτών των κοριτσιών, οι αξίες των γονέων και της οικογένειας τους θα γίνουν οδηγός, παράδειγμα και λόγος να καμφθεί κάθε ηθική αντίσταση και να πέσουν εύκολα θύματα ενδίδοντας στην πρόκληση της προβολής, της δόξας και του εύκολου χρήματος.

Τα κορίτσια αυτά, με την συγκατάθεση και την στήριξη μια συνήθως φιλόδοξης μητέρας, ξεκινούν την διαδρομή προς τον κόσμο των «επωνύμων», είτε μέσω κάποιου διαγωνισμού ομορφιάς, είτε με την παρέα και φιλία άλλων «επώνυμων» κοριτσιών που έχουν βγεί ήδη στο κουρμπέτι, και συχνάζοντας σε μοδάτα νυκτερινά μαγαζιά, φωτογραφίζονται κυνηγώντας την τύχη τους στο πλάι νεαρών-γόνων πλουσίων οικογενειών οι οποίοι δαπανώντας τα λεφτά του πατέρα τους, προβάλλονται ως οι σύγχρονοι Καζανόβες.

Παράλληλα ξεκινά και η «επαγγελματική» τους διαδρομή με την βοήθεια ενός μάνατζερ που σε πολλές περιπτώσεις κρύβει κάτω από τον εύηχο αυτό τίτλο τα προσόντα και τις δυνατότητες ενός έμπειρου προαγωγού.

Και η αντίστροφη μέτρηση που θα τους οδηγήσει στο βάθος του κοινωνικού βόθρου, στην απογοήτευση, στον παραλογισμό στην απαξίωση και την εγκατάλειψη έχει αρχίσει.

Πολύ λίγες κοπέλες καταφέρνουν να ξεφύγουν από αυτήν την διαδρομή.

Οι περισσότερες μέχρι την ηλικία που περνάει η μπογιά τους, διατηρούν την «επώνυμη» παρουσία τους στα μέσα και τα περιοδικά και παράλληλα συντηρούνται από άντρα ή αριθμό αντρών, στην καλύτερη δε περίπτωση να ξεφύγουν, (συνήθως για λίγο), κάνοντας ένα γάμο με πλούσιο γαμπρό, ενώ στην χειρότερη περίπτωση εκδίδονται από επιτήδειους μάνατζερ ή καταλήγουν μαστουρωμένες να πρωταγωνιστούν σε πορνοταινίες με αντάλλαγμα ένα καλύτερο αυτοκίνητο ή ένα σπίτι σε καλή αστική περιοχή.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που δημιουργεί το φαινόμενο αυτών των κοριτσιών δεν είναι ο καταστροφικός για τις ίδιες δρόμος, αλλά ότι μέσω της προβολής των δραστηριοτήτων τους από την ιδιωτική κυρίως τηλεόραση, δημιουργούν στρεβλά πρότυπα στα παιδιά της εφηβικής και της μετεφηβικής ηλικίας.

Και εδώ η ευθύνη των γονιών που λοξοκοιτάζουν με περίεργη ευχαρίστηση τις κάθε λογής εκπομπές και περιοδικά που προβάλλονται αυτά τα «στρεβλά πρότυπα», είναι μεγάλη και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στο θέμα.

Κάποτε ας αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας και ας κάνουμε ο καθένας ότι τον φωτίσει ο Θεός.

 

Καλό Σαββατοκύριακο.

Έφτασε η αντοχή και η ανοχή μας στα όρια της

Ο κόσμος περίμενε από τον Γιώργο Παπανδρέου διαφορετική πολιτική αντίληψη από αυτήν που εξέφρασε ο Πρωθυπουργός σχετικά με την μείωση των ετήσιων αποδοχών κατά ένα μηνιαίο μισθό των Ελλήνων εργαζομένων.

Ο πολιτικάντικος τρόπος που προσέγγισε και δημοσιοποίησε το θέμα δεν αρμόζει σε έναν μοντέρνο και τίμιο πολιτικό.

Είναι απαραίτητο να δώσουν το παράδειγμα οι βουλευτές και οι επικεφαλής των οργανισμών του δημόσιου τομέα μειώνοντας αναλογικά τις αποδοχές τους και μετά να απαιτούν, αυτοί που έφεραν την χώρα σε αυτό το χάλι, θυσίες από τον Ελληνικό λαό.

Κάποιοι φταίνε για την κακή οικονομική διαχείριση του κράτους και την κατάντια της χώρας.

Κάποιοι κακοδιοικούσαν και διαφέντευαν την χώρα φέρνοντας την σε αυτό το μαύρο χάλι.

Υπάρχουν ευθύνες.

Ας πάει επιτέλους κάποιος φυλακή.

Ας κατηγορηθεί κάποιος για άδικο πλουτισμό σε βάρος του Ελληνικού λαού.

Πως διάολο ζουν τόσο πλουσιοπάροχα οι πολιτικοί και οι πολιτευτές?

Ας σταματήσει πια η συνενοχή και η συντεχνιακή συγκάλυψη των πολιτικών που εγκλημάτησαν σε βάρος της χώρας και πλούτισαν στις πλάτες του Ελληνικού λαού.

Έφτασε η υπομονή στα όρια της.

Ο ρόλος της ιδιωτικής τηλεόρασης

Είναι εγκληματικός ο ρόλος ενός κομματιού της ιδιωτικής τηλεόρασης των μεσημεριανών αλλά και άλλων τηλεοπτικών «εκπομπών» που απευθύνονται στα χαμηλότερα ένστικτα των τηλεθεατών.

Όλα αυτά τα ανόητα ανθρωποειδή, που προβάλλονται ως «σταρ», «επώνυμοι», «δημοσιογράφοι» και «διάσημοι», ευτυχώς δεν αποτελούν τον πραγματικό υγιή κοινωνικό ιστό της χώρας μας.

Αποτελούν γέννημα-θρέμμα της ιδιωτικής τηλεόρασης και της προσπάθειας εξεύρεσης ακόμα μιας πηγής «εύκολου κέρδους» που δυστυχώς όμως δημιουργεί στρεβλά πρότυπα στους νέους ανθρώπους.

Οι μεγαλύτερες παπαριές και το απόλυτο τίποτα, αναγγέλλονται και παρουσιάζονται από δήθεν δημοσιογράφους, σαν σημαντικές ειδήσεις της Ελληνικής καθημερινότητας και πραγματικότητας.

Και δυστυχώς πολλές φορές σε παρόμοιες εκπομπές είναι καλεσμένοι και τις αβαντάρουν, βουλευτές, πολιτευτές και άλλοι «ταγοί» αυτής της χώρας, διψασμένοι για λίγη ακόμα προβολή του «έργου» τους και δεν τους ενδιαφέρει αν αυτή η προβολή γίνεται μέσα από έναν κοινωνικό αχυρώνα γεμάτο με σκατά, με τον οποίο μοιραία τους ταυτίζει ο μέσος Ελληνας τηλεθεατής.

Η λύση στο πρόβλημα της χώρας μας είναι η άμεση συρρίκνωση του δημόσιου τομέα.

Είναι επιτακτική ανάγκη να μειωθεί άμεσα ο δημόσιος τομέας και να γίνει άρση του καθεστώτος της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.

Οι δύο παραπάνω παράγοντες είναι οι βασικές αιτίες για την κατάντια της Ελληνικής οικονομίας, και την δημιουργία ολόκληρων γενεών από ανεπαρκείς, τεμπέληδες, κρατικοδίαιτους και αντιπαραγωγικούς νέους ανθρώπους που ακούμπησαν την ανεπάρκεια και την ανασφάλεια τους σε μία υπηρεσία του δημόσιου ή/και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Επιπλέον η γιγάντωση του δημόσιου τομέα δημιούργησε στρατό ανίκανων και αλαζόνων Προέδρων, Διοικητών και Διευθυντών δημοσίων οργανισμών, οι οποίοι εάν δεν ήσαν ενδεδυμένοι τον κομματικό μανδύα του αφισοκολλητή, και δεν δρούσαν επί μακρόν ως παρατρεχάμενοι και Φιλιπινέζες πρωτοκλασάτων υπουργών και κομματικών στελεχών, όχι μόνον δεν θα είχαν την δυνατότητα να γίνουν πρόεδροι, διοικητές και διευθυντές αλλά, ορισμένοι από αυτούς, ούτε θυρωροί δεν θα μπορούσαν να διοριστούν με αξιοκρατικά κριτήρια σε κάποια σοβαρή εταιρεία του ιδιωτικού τομέα.

Και δεν αναφέρομαι σε απλά τυπικά προσόντα και «χαρτιά» που έτσι και αλλιώς είναι εύκολο να αποκτηθούν στις μέρες μας.

Αναφέρομαι σε ουσιαστικά προσόντα και σε επαγγελματικές διαδρομές που να αποδεικνύουν ότι ο συγκεκριμένος κομματικός εκλεκτός είναι ικανός για να του ανατεθεί η διοίκηση δημοσίων οργανισμών και ΔΕΚΟ.

Δυστυχώς ο δημόσιος τομέας είναι συνυφασμένος με το εκάστοτε κυβερνών κόμμα το οποίο τοποθετεί τις διοικήσεις των οργανισμών του, ανάλογα με τα χιλιόμετρα κομματικής αφισοκόλλησης και την ποσότητα «σάλιου» που έχει σπαταλήσει ο κάθε υποψήφιος για την θέση προέδρου, διοικητού και διευθυντού των οργανισμών του δημόσιου τομέα.

Και επειδή, συνήθως οι έντονα κομματικοποιημένοι και οι με πολιτικές παρωπίδες άνθρωποι δεν είναι και ότι ευφυέστερο ή αποδοτικότερο κυκλοφοράει στην αγορά εργασίας, αναλαμβάνοντας ελέω του κυβερνητικού κόμματος μια ανώτερη διοικητική θέση για τέσσερα χρόνια, επιδίδονται σε ένα όργιο ρουσφετολογίας και αδιαφανούς διοίκησης του οργανισμού, λεηλατώντας τον υπερχρεώνοντας τον και παραδίδοντας τον στον επόμενο κομματικό πρόεδρο, διοικητή και διευθυντή αποσυρόμενοι ατιμώρητοι και «διαπρέποντας» στην συνέχεια σε ακαδημαϊκές ή άλλες θέσεις, στην αναρρίχηση των οποίων απαιτείται διακομματική συναίνεση για να συνεχιστεί του βόλεμα των ημετέρων αποτυχημένων κομματικών σφουγκοκολάριων.

Η μοναδική λύση στο πρόβλημα είναι η άμεση συρρίκνωση του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Και ή συρίκνωση του δημόσιου τομέα πρέπει να γίνει άμεσα. Τώρα. Γιατί η ανοχή των Ελλήνων πολιτών έχει φτάσει στα όρια της.

Όποιος Πρωθυπουργός καταλάβει το πρόβλημα και εργαστεί προς την κατεύθυνση της επίλυσης του, θα κινηθεί προς την σωστή κατεύθυνση παρέχοντας ουσιαστικές υπηρεσίες σε αυτήν την πολύπαθη χώρα.

Επιστολή του "Koursarou" προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων

'Ελαβα το παρακάτω mail από τον φίλο που υπογράφει ως "Koursaros" και αφορά επιστολή του προς τον Πρόεδρο της βουλής των Ελλήνων.
Θεωρώ το κείμενο επίκαιρο και για αυτό το αναρτώ αυτούσιο.

Ναυτίλος

--------------------------------------------------

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε,

Τα ενθαρρυντικά & παρήγορα μέτρα που λάβατε με τις περικοπές αποζημιώσεων για τους παροικούντες το Ελληνικό Κοινοβούλιο, έστειλαν μηνύματα αισιοδοξίας για την συλλογική προσπάθεια διάσωσης της Εθνικής οικονομίας μας.

Μέσα σε καιρούς δύσκολους & χαλεπούς, όπως αυτούς που ζούμε και ενώ το κράτος που αναλάβατε ως δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση, βυθίζεται.

Με ένα Πρωθυπουργό, ο οποίος με πάθος προσπαθεί να αποδείξει ότι θα φέρει την οικονομική ανάπτυξη του τόπου με διαφανείς, νόμιμους & δίκαιους τρόπους.

Τόσα χρόνια κύριε Πρόεδρε, εμείς οι μισθωτοί είμαστε που στηρίζουμε όλο το σύστημα (τίμιο και μη τίμιο). Τα «μέτρα» που ανακοινώθηκαν θίγουν και πάλι κυρίως τους μισθωτούς. Είμαστε η μόνιμη εύκολη λύση, αφού φορολογούμεθα στην πηγή και δεν έχουμε off-shore και δεν μπορούμε όλοι να αμειβόμαστε με «μαύρα».

Είμαστε οι ίδιοι που πληρώνουν μέχρι σήμερα όλα τα σπασμένα, είμαστε αυτοί που κουράστηκαν να πληρώνουν (μήνας μπαίνει-μήνας βγαίνει), ένα σκασμό χρήματα σε φόρους και ασφάλιση. Και τα πληρώνουμε σε ένα κράτος κι ένα ασφαλιστικό σύστημα που δεν μας προσφέρει το παραμικρό. Που πρέπει να πληρώνουμε επιπλέον για όσα στην υπόλοιπη Ευρώπη θεωρούνται δεδομένα (κι ας μην είναι «σοσιαλιστικές» κοινωνίες).

Αυτό το ανάπηρο κράτος που συντηρείται χάρη στους φόρους των «δουλοπάροικων» είναι όχι μόνο ανίκανο να παρέχει τα ελάχιστα, να πιάσει τη φοροδιαφυγή, αλλά είναι και βαθύτατα διεφθαρμένο. Σε όποιο τομέα και να ψάξουμε, από τους αρουραίους που ροκανίζουν τεράστια ποσά στη δημόσια υγεία, μέχρι τη διαχείριση των καυσίμων των ενόπλων δυνάμεων, το ποσό που εξανεμίζεται είναι τεράστιο. Και σ’ αυτή τη κρατική μηχανή που είναι ανίκανη να ανταποκριθεί στο ρόλο της αλλά έχει οργανώσει μια χαρά το πώς θα γίνονται οι κομπίνες και πως θα ρέει το λάδι, έρχεται τώρα το αναγκαίο «πάγωμα» των μισθών.

Εμείς, λοιπόν, οι Έλληνες μισθωτοί πολίτες, πολίτες αυτής της δύσμοιρης χώρας, που τόσα δεινά υποφέρουμε τα τελευταία 36 έτη, από τους εθνοπατέρες μας πολιτικούς, με την μέχρι σήμερα εκφρασθείσα πολιτική τους, (οικονομική, εξωτερική, μεταρρυθμιστική, κ.α) και με το σκεπτικό ότι:

Πρώτον: Δεν υπάρχει διαφάνεια στο κράτος. Όμως το κράτος αποτελούμε όλοι εμείς και πρέπει να συμβάλλουμε. Και οι πολίτες θα μπορούσαν συμβάλλουν, αν έβλεπαν τους κρατούντες να δίνουν πρώτοι το παράδειγμα.(Κ. Στεφανόπουλος)

Δεύτερον: Θα αιμορραγήσουν έτι περισσότερο τα ταμεία του κράτους, την ώρα μάλιστα που υποτίθεται ότι η οικονομία της χώρας καταρρέει.

Τρίτον: Η προκλητική, επιπλέον, αποζημίωση των συμμετεχόντων βο(υ)λευτών (λες και δεν είναι η συμμετοχή τους μέρος των βουλευτικών καθηκόντων τους).

Τέταρτον (& κυριότερο): ουδέποτε μέχρι σήμερα καμία εξεταστική επιτροπή σκανδάλων, πλην μίας, (unfair) δεν κατέδειξε ενόχους, οι οποίοι να κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου & να καταδικαστήκαν, επειδή πράγματι ευθύνονταν,

Πέμπτον (& τελευταίο): Βέβαιοι και για αυτό το αποτέλεσμα των εξεταστικών σας επιτροπών

εκφράζουμε την παράκληση & απαίτηση μας όπως

Είτε ακυρώσετε τις εξεταστικές επιτροπές, επ’ ωφελεία της Εθνικής μας οικονομίας που φυλλοροεί & καταρρέει, ή οδηγηθείτε & ακολουθήσετε τις υποδείξεις του Ι. Καποδίστρια κατά την Δ’ Εθνοσυνέλευση:

«Ελπίζω ότι όσοι εξ´ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ´ εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ´ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της…»

«…εφ´ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».

Οψόμεθα

--

Με ναυτικούς κανονιοβολισμούς

Koursaros

Για την οικονομική κατάντια της χώρας, θα πάει κανείς φυλακή?

Είναι άδικο αυτό που συμβαίνει στην χώρα μας.

Οι πολιτικοί και οι πολιτευτές των κομμάτων της εξουσίας ,κακοδιοικούν απολαμβάνοντας ιδιαίτερων προνομίων, πλουτίζουν οι ίδιοι και «οι συνεργοί τους», και αφού καταστρέψουν την κρατική οικονομία υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών μας, αποσύρονται είτε σε πλουσιοπάροχη συνταξιοδότηση είτε αναλαμβάνοντας κρατικές ή κρατικοδίαιτες θέσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Δεν είναι δυνατόν η χώρα μας να ήλθε σε αυτήν την τραγική κατάσταση από μόνη της.

Κάποιος την διοικούσε και αποδεδειγμένα, πλέον, την κακο-διοικούσε.

Θα πάει κάποιος από τους υπευθύνους φυλακή?

Θα κατηγορηθεί κάποιος από τους κυβερνώντες για απιστία περί την διοίκηση ή έστω για βλακώδη ανικανότητα?

Και δεν μιλάμε για συντεχνιακές συγκαλύψεις με τα κολπάκια των εξεταστικών επιτροπών.

Μιλάμε για καταμερισμό ευθυνών και άμεση εκτέλεση ποινών.

Αν δεν γίνει αυτό προς γνώση κα παραδειγματισμό, τότε δεν υπάρχει κράτος δικαίου, αυτός ο τόπος δεν πρόκειται να σωθεί και το κράτος θα συνεχίσει να βουλιάζει στην ρεμούλα, στο βόλεμα των ημετέρων και θα υπόκειται την ληστρική διαχείριση των εκάστοτε κυβερνώντων.

Θα πληρώσει κανένας πολιτικός για την κατάντια στην οποία οδήγησαν τον Ελληνικό λαό?

Εκατό μέρες διακυβέρνησης της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Μέχρι στιγμής έχουμε δει μόνον λάθη, προχειρότητες και ολιγωρία στο θέμα της στελέχωσης της δημόσιας διοίκησης.

Μόνον με εξαγγελίες και σκέψεις δεν κυβερνάται μια χώρα, πόσο μάλλον μια κατεστραμμένη οικονομικά χώρα.

Αν δεν μειωθεί άμεσα το κόστος του δημόσιου τομέα, και αν δεν γίνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι παραγωγικοί δεν υπάρχει γιατρειά και θα καταντήσουμε οι παρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η οικονομική κατάσταση της χώρας είναι οικτρή και αν η παρούσα κυβέρνηση ακολουθήσει τα χνάρια της μικροκομματικής πολιτικής, του βολέματος των ημετέρων και της περαιτέρω διόγκωσης του δημόσιου τομέα, πολύ φοβάμαι ότι αυτή η οικονομική κατάσταση θα καταστεί μη αναστρέψιμη.

Για ποιο λόγο να τρέξουν όμως και να ιδρώσουν οι κυβερνώντες?

Σάμπως και αν τα κάνουν πιο σκατά από τους προηγούμενους θα υποστούν καμία κύρωση?

Απλώς θα πάνε στην αντιπολίτευση, και λοιπόν? - χέστηκε η φοράδα στα αλώνι- που λέει και ο λαός μας.

Θα ξεκουράζονται και θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν των προνομίων σαν βουλευτές ή πρώην υπουργοί και πρωθυπουργοί.

Και ο λαός θα πληρώνει τα τραγικά τους λάθη.

Θα επιμείνω στο θέμα των ευθυνών για αυτούς που έφεραν την χώρα σε αυτό το χάλι.

Ο προηγούμενος πρωθυπουργός και οι αρμόδιοι για τα οικονομικά υπουργοί, απολαμβάνουν προνομίων αντί να κάθονται στο εδώλιο του κατηγορουμένου και να δικάζονται για το κακό που προκάλεσαν στον τόπο.

Που είναι το κράτος δικαίου?

Εάν δεν αποδοθούν ευθύνες στους πολιτικούς που κυβέρνησαν την χώρα και διέπραξαν αυτό το απεχθές έγκλημα κατά του Ελληνικού λαού, δεν πρόκειται να υπάρξει και προβληματισμός και συμμόρφωση των τωρινών και μελλοντικών διαχειριστών της κυβερνητικής εξουσίας αυτού του τόπου.

Η άποψη μιας δημοσίας υπαλλήλου για το θέμα της μονιμότητας στο δημόσιο τομέα.

Με αφορμή το post της 4ης Ιανουαρίου με θέμα «Άθλια από πλευράς καθαριότητας η εικόνα του Πειραιά» όπου μεταξύ άλλων αναφέρομαι και στο «απαράδεκτο καθεστώς μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων», έλαβα ένα mail-επιστολή από νεαρή δημόσια υπάλληλο που υπογράφει με το ψευδώνυμο «Ιφιάνασσα» (κατά την Ελληνική μυθολογία κόρη του Προίτου, βασιλέα της Τίρυνθας).

Μου άρεσε ο τρόπος γραφής και ο τρόπος σκέψης της «Ιφιάνασσας» και για αυτό δημοσιεύω παρακάτω αυτούσιο το κείμενο της.

-----------------------------------------------------

«Πρέπει να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε» [Μαχάτμα Γκάντι]

Θα είμαι απ' τους πρώτους που θα ταχτώ υπέρ, αν και όταν τεθεί το ζήτημα της κατάργησης της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων.

Αναρωτιέμαι όμως, αν δεν υπήρχε το κίνητρο της περιβόητης μονιμότητας, ποιος νέος άνθρωπος θα πήγαινε τελικά στο Δημόσιο και για ποιο λόγο?

Για ένα χαμηλό μισθό ή για την παντελή έλλειψη δημιουργικότητας?

Αν τα παιδιά μας, όντας στο Δημόσιο, ήταν αντιμέτωπα με τον ανταγωνισμό και την ανασφάλεια του ιδιωτικού τομέα, θα θέλαμε διακαώς να γίνουν Δημόσιοι Υπάλληλοι.?

Το θέμα λοιπόν είναι η νοοτροπία. Το Δημόσιο είναι συνώνυμο της τεμπελιάς και του ωχαδερφισμού, γιατί έτσι το καταντήσαμε. Κάποιος μας μύησε σε αυτή την συμπεριφορά, δεν γεννηθήκαμε με αυτήν.

Και εμείς βεβαίως την ασπαστήκαμε χωρίς αντίσταση, γιατί βόλευε την «ζωούλα μας».

Και το καταραμένο ΒΟΛΕΜΑ δεν αλλάζει με νόμους. Αλλάζει όταν αλλάξει η νοοτροπία μας και η παιδεία μας...ακόμα και ο τρόπος που μας ανατρέφουν οι γονείς μας.

Όταν έπρεπε να διαλέξω μεταξύ Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα, όλοι οι γνωστοί μου, και όσοι με αγαπούν, μου είπαν: Πήγαινε...θα είσαι αραχτή και πάνω απ' όλα μόνιμη.........

Και πήγα.

Δεν είμαι αραχτή -λόγω συνείδησης- είμαι όμως μόνιμη.

Κανείς δεν μου είπε: «Πήγαινε για να κάνεις κάτι καλύτερο, πήγαινε για να δώσεις ένα κομμάτι από τα χιλιάδες κομμάτια πάζλ του καλού εαυτού μας, που χρειάζονται σε αυτή την χώρα για να αλλάξουν τα πράγματα»

Υπέρ της κατάργησης της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων λοιπόν. Αφού είμαστε ανίκανοι να βγάλουμε ευσυνείδητους πολίτες, ας βγάλουμε τον βούρδουλα.

Έτσι είναι. Όταν θέτουμε κανόνες, πρέπει να εξετάζουμε και το DNA του κάθε λαού. Εμείς οι Έλληνες δηλώνουμε ανυπότακτοι, με κριτικό πνεύμα και όλα τα συναφή. Η «ψευτομαγκιά» μας, είναι και η περηφάνια μας.

Αναρωτιέμαι όμως γιατί αυτή η κακώς εννοούμενη «περηφάνια», προοδεύει κ εξελίσσεται σε κάτι καλύτερο στο εξωτερικό κ' στην Ελλάδα πρέπει να επισημάνουμε τα απολύτως αυτονόητα: Να είστε ευγενικοί με τους πολίτες. Με αλλά λόγια μας παρακαλούν -επισήμως- να κάνουμε αυτό για το οποίο μας πληρώνουνε.

Τελικά η νοοτροπία μοιάζει με την αγάπη. Όσο δύσκολο είναι να την αποκτήσεις, άλλο τόσο δύσκολο είναι να την καταργήσεις.

Η νοοτροπία δεν είναι ένα πακέτο τσιγάρα. Δεν την καταργείς πετώντας την απ' το παράθυρο. Την χτίζεις ή την ανατρέπεις μέρα με την μέρα, βήμα, βήμα.

Αλλά ποιος ασχολείται σήμερα με αυτά τα ζητήματα! Μάλλον κι εγώ, γράφοντας αυτές τις αράδες, ανήκω στους αδικαιολόγητα ρομαντικούς και γραφικούς αυτού του πλανήτη.

Δυστυχώς με την παιδεία μας, την ανατροφή μας, που είναι τελικά και ο πυρήνας των προβλημάτων μας, δεν υπάρχει ούτε χώρος, ούτε χρόνος...

Και κυρίως ούτε τηλεοπτική κάλυψη......

Ιφιάνασσα

Ο τρόπος της πρόσφατης διακυβέρνησης της χώρας, πιθανόν να τεκμαίρει έγκλημα σε βάρος του Ελληνικού λαού.

Οι πρόσφατες εξελίξεις, με τους αρμοδίους της Ευρωπαϊκής Ένωσης εγκατεστημένους στην χώρα μας να ελέγχουν λεπτομερώς τον προϋπολογισμό και το δημοσιονομικό πρόγραμμα της, τις απαξιωτικές δηλώσεις των υπουργών και στελεχών κυβερνήσεων των σοβαρών Ευρωπαϊκών και όχι μόνον κρατών, αλλά και την εν γένει υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας μας, αποκάλυψαν το μεγαλύτερο, μεταπολεμικά, πολιτικό έγκλημα που συντελέστηκε σε βάρος του Ελληνικού λαού.

Μια μεγάλη ομάδα ανίκανων ή/και διεφθαρμένων πολιτικών που κυβέρνησαν την χώρα τα τελευταία χρόνια, κατάφεραν να υποθηκεύσουν το μέλλον του Ελληνικού λαού για τις επόμενες, τουλάχιστον, δύο δεκαετίες.

Τόσο μεγάλο κακό, νομίζω ότι, δεν έκανε στην Ελλάδα ούτε η χούντα των συνταγματαρχών, οι οποίοι ούτως ή άλλως πλήρωσαν ή και πληρώνουν ακόμα για τα εγκλήματα τους.

Εκμεταλλευόμενοι την ακατανόητη ανοχή του Ελληνικού λαού, η προηγούμενη κυβέρνηση υπό τον «συντονισμό» ενός τεμπέλη όπως κατά κόρο έχει γραφτεί, ανίκανου όπως αποδείχτηκε εκ των πραγμάτων και αποδεδειγμένα ριψάσπιδα πρωθυπουργού, για πέντε ολόκληρα χρόνια παρέδωσε την χώρα σε ένα όργιο λεηλασίας του κράτους, κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος και βολέματος των κάθε λογής ανίκανων, (με τον ηπιότερο χαρακτηρισμό), «ημετέρων» με την τοποθέτηση τους στην διαχείριση υπουργείων, και κάθε μορφής και υπόστασης δημόσιου οργανισμού και φορέα.

Και όλα αυτά με το σύνθημα «σεμνά και ταπεινά» για την επανίδρυση του κράτους.

Αποτέλεσμα της ανικανότητας και της τουλάχιστον, (και πάλι με τον ηπιότερο χαρακτηρισμό), όχι χρηστής διαχείρισης του κράτους, είναι η σημερινή δεινότατη οικονομική κατάσταση της χώρας.

Το μέγεθος της ζημιάς για την χώρα είναι τέτοιο που προφανώς συντρέχουν λόγοι ώστε να καταλογισθούν ευθύνες σε επίπεδο εγκλήματος κατά του Ελληνικού λαού.

Ενδεχομένως πολλοί και ιδίως οι περισσότεροι εμπλεκόμενοι στο εθνικό έγκλημα, να σπεύσουν να με χαρακτηρίσουν υπερβολικό, λαϊκιστή, εθνικιστή ή και πολιτικά αντίθετο στην προηγούμενη κυβέρνηση και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν είμαι, συνειδητά τουλάχιστον, τίποτα από όλα αυτά, αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι θα πρέπει να μάθουμε κάποτε όλοι και ιδίως οι πολιτικοί , ότι δεν μπορούν να εγκληματούν σε βάρος του κράτους και του Ελληνικού λαού χωρίς να τιμωρούνται.

Ο πρώην πρωθυπουργός αφού ολοκλήρωσε την αποστολή του είναι σε χειμερινές διακοπές, οι πρώην τσάροι της οικονομίας, υπουργοί, πρόεδροι και διοικητές οργανισμών είναι ακόμα εν ενεργεία πολιτικοί ή ιδιωτεύουν απολαμβάνοντας τα «οφέλη» από την πενταετή διακυβέρνηση της χώρας , και ο δύστυχος λαός προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε αυτό το χάος που δημιούργησαν οι ανόητοι, ανίκανοι και, πιθανώς ή μάλλον προφανώς, διεφθαρμένοι κυβερνώντες.

Πιο μήνυμα περνάει στα νέα παιδιά που αύριο ενδεχομένως να ασχοληθούν με την πολιτική και τα κοινά αυτού του τόπου?

Το μήνυμα της αλαζονείας, της ασυλίας, της συγκάλυψης και της ατιμωρησίας των πολιτικών.

Με τέτοια μηνύματα και η επόμενη γενιά πολιτικών και κυβερνητικών στελεχών, δεν θα είναι οι άριστοι όπως θα έπρεπε να είναι, αλλά θα είναι τα λαμόγια, οι επιτήδειοι και το χειρότερο γενικότερα κομμάτι του κοινωνικού ιστού αυτής της χώρας.

Είναι εθνική ανάγκη να αποκτήσουν ξανά οι πολιτικοί την αίγλη ενός Βενιζέλου (Ελευθερίου), ενός Τρικούπη, ενός Καραμανλή (του original), ενός Παπανδρέου (Ανδρέα) και από άποψη σοβαρότητας και εργατικότητας ενός Κώστα Σημίτη.

Ένας τρόπος υπάρχει να αποκτήσει και πάλι η πολιτική την αίγλη και την σοβαρότητα της.

Να συγκληθεί άμεσα μία σοβαρή και ουσιαστική εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή, ή και ένα δικαστήριο πολιτικών εγκληματιών η οποία αφού εντοπίσει τους εγκληματίες πολιτικούς, (γιατί έγκλημα υπάρχει άρα υπάρχουν και εγκληματίες), θα αποδώσει τις ευθύνες και τις ποινές που αναλογούν σε καθένα εξ αυτών ώστε κάποτε να αρχίσει να λειτουργεί το κράτος δικαίου σε αυτήν την ταλαίπωρη χώρα.

Αυτοί που έφεραν την χώρα και τον Ελληνικό λαό σε αυτήν την κατάντια, θα πρέπει να πληρώσουν με κατάσχεση των περιουσιακών τους στοιχείων, να στερηθούν το δικαίωμα συμμετοχής στους στα κοινά για χρονικό όριο ανάλογο της ανικανότητας που επέδειξαν κατά την τέλεση των κρατικών καθηκόντων που τους είχαν ανατεθεί, και της συμμετοχής τους σε οποιασδήποτε μορφής ενέργειες που συνιστούν κρατική λεηλασία και όχι να απολαμβάνουν ασυλίας ή και προνόμια πρώην και εν ενεργεία πολιτικών.

Άθλια από πλευράς καθαριότητας η εικόνα του Πειραιά

Ευχόμενος σε όλους να έχετε μια καλή και ευτυχισμένη χρονιά και παρότι είμαι φύσει αισιόδοξος άνθρωπος, εν τούτοις φοβάμαι ότι το 2010 θα είναι μια δύσκολη χρονιά.

Για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας που κατά την γνώμη μου οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην ανικανότητα των κυβερνώντων, στην διόγκωση του δημόσιου τομέα και στο απαράδεκτο καθεστώς μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, θα επανέλθω σύντομα με εκτενές post.

Σήμερα θα ήθελα να σταθώ στην άθλια εικόνα που παρουσιάζει ο δήμος του Πειραιά από πλευράς καθαριότητας.

Συγκρίνετε την εικόνα του Δήμου Πειραιά, από άποψη καθαριότητας, με οποιαδήποτε πολιτισμένη Ευρωπαϊκή πόλη και πέστε μου έναν λόγο για τον οποίο οι υπεύθυνοι του δήμου και ο δήμαρχος της πόλης πρέπει να εξακολουθούν να είναι στην θέση τους.

Που είναι οι οργανωμένοι κομματικοί «στρατοί» να διαδηλώσουν κατά αυτής της αθλιότητας που συντελείται σε βάρος των κατοίκων του Πειραιά.

Που είναι αυτοί που ψήφισαν τον δήμαρχο και, προφανώς, διαψεύστηκαν οι ελπίδες τους για μια καθαρή και ευνομούμενη πόλη, να στείλουν στο δημαρχιακό μέγαρο τα σκουπίδια που συγκεντρώνονται στις γειτονιές της πόλης.

Για την καθαριότητα, είναι εμφανέστατη η εγκατάλειψη και όσο για την ασφάλεια, προσπαθήστε να διασχίσετε τα πεζοδρόμια της οδού ΙΙας Μεραρχίας εκεί κατά το σούρουπο και θα με θυμηθείτε.

Θα πρέπει κάποια ώρα οι πολίτες αυτής της χώρας να πάψουν να είναι κομματικοί οπαδοί και να ψηφίζουν με κριτήριο την αναγνωρισιμότητα του κάθε "λαμπερού" υποψηφίου, αλλά να ψηφίζουν με βάση τις δυνατότητες των υποψηφίων, τα προγράμματα τους και το συμφέρον του τόπου.

Ο Νίκος Κακαουνάκης έφυγε χθες στα 71 του χρόνια.

Γεννημένος στην Κρήτη το 1938 ο Νίκος Κακαουνάκης απεβίωσε χθες στο νοσοκομείο ΙΑΣΩ GENERAL.

Εμβληματική, ιδιόμορφη δημοσιογραφική μορφή και γραφή ο Νίκος Κακαουνάκης, μαχητικός και σταθερός στα πιστεύω και τις ιδέες του, μάχιμος και πολυπράγμων δημοσιογράφος, δικαίως μπορεί να θεωρηθεί ο τελευταίος της γενιάς των αληθινών ρεπόρτερ.