Το παρόν είναι προσωπικό διαδικτυακό ημερολόγιο (blog) που περιέχει αδέσμευτες, προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις, καθώς και σημειώσεις-καταγραφές (αναρτήσεις) ειδήσεων και θεμάτων που βρήκα από άλλους δικτυακούς τόπους και κέντρισαν το ενδιαφέρον μου.

Οι καταγραφές (αναρτήσεις) σε αυτό το προσωπικό ημερολόγιο (blog), είναι για καθαρά προσωπική μου χρήση και ρητά δηλώνεται ότι απολύτως καμιά εμπορική εκμετάλλευση δεν προκύπτει από αυτό το blog.



Πέμπτη 22 Απριλίου 2010

«Ο λόγος και ο αντίλογος ή πίσω έχει η αχλάδα την ουρά».

Κάποιος κοινός αναγνώστης του blog μου και του blog «Πειρατικό ρεπορτάζ», απέστειλε στην εκλεκτή και έγκριτη δημοσιογράφο κυρία Δώρα Βογιατζάκη το προηγούμενο post μου, το οποίο αναρτήθηκε στο http://peiratikoreportaz.blogspot.com/2010/04/blog-post_4091.html  συνοδευόμενο με σχόλιο της κυρίας Βογιατζάκη.
Πάνω στο σχόλιο της κυρίας Βογιατζάκη, την οποία παρεπιμπτόντως δηλώνω ότι την θεωρώ ικανότατη δημοσιογράφο, την σέβομαι και την εκτιμώ, έχω να κάνω τα παρακάτω ερωτήματα:
  1. Από ποια κρουαζιερόπλοια θα χαθούν οι θέσεις εργασίας των Ελλήνων ναυτικών με την άρση του καμποτάζ?
  2. Πόσες είναι οι θέσεις των Ελλήνων ναυτικών στην κρουαζιέρα, που προστατεύονται από το καμποτάζ?
  3. Συμφωνούμε στο ότι μεγαλύτερος αριθμός αφιξοαναχωρήσεων κρουαζεροπλοίων στα Ελληνικά λιμάνια θα συμβάλει στην τόνωση του τουρισμού και της εθνικής οικονομίας?
Δυστυχώς κυρία Βογιατζάκη, ο άκρατος και «επαγγελματικός» συνδικαλισμός συνέβαλε τα μάλα στον αφανισμό της «βιομηχανίας» της Ελληνικής κρουαζιέρας και το καμποτάζ εδώ και χρόνια είναι «πουκάμισο αδειανό».

Αφού αφανίσαμε την Ελληνική κρουαζιέρα, από πλευράς "ναυτιλίας" το μόνο «πεδίο δράσεως» που «πουλάει» στα ΜΜΕ και που έχει μείνει για τους επαγγελματίες-κομματικούς συνδικαλιστές είναι η Ελληνική ακτοπλοΐα.

Σειρά τώρα λοιπόν στο «θεάρεστο» έργο τους έχει η ακτοπλοΐα.
Και φοβάμαι ότι θα έχει και αυτή την τύχη των Ελληνικών κρουαζεροπλοίων, της Πειραικής-Πατραικής, της Πιρέλι και τόσων άλλων βιομηχανιών και υπηρεσιών που προσέφεραν τόσες θέσεις εργασίας οι οποίες χάθηκαν δια παντός με κύρια ευθύνη του άκρατου επαγγελματικού, κομματικού και αγκυλωμένου συνδικαλισμού .

Για αυτό δυστυχώς, συμφωνώ μαζί σας ότι «πίσω έχει αχλάδα την ουρά».

Μεγάλη «επιτυχία» της απεργίας των «ναυτικών».

Η χώρα βαδίζει ολοταχώς στα χέρια του ΔΝΤ και εμείς «περί άλλα τυρβάζουμε».

Θλιβερό το θέαμα χθες στο λιμάνι του Πειραιά, να βλέπεις νέα παιδιά ζαλωμένα με ομοιόμορφα κοντάρια και πανώ, δασκαλεμένα από μεσόκοπους επαγγελματίες συνδικαλιστές, να κατοικοεδρεύουν χαζολογώντας στους καταπέλτες των πλοίων και μετά να «παρελαύνουν» σαν στρατιωτάκια με μόνο σκοπό να περάσει η ώρα τους, να δημιουργήσουν πρόβλημα στους απλούς πολίτες και να προβάλουν το κόμμα και την οργάνωση που τους σπονσονάρει κραυγάζοντας κούφια και ξύλινα συνθήματα.

Δεν πήγε ο κυρ Γιώργης που είχε έλθει για ιατρικές εξετάσεις από την Νάξο πίσω στο νησί του χθες και νίκησε «η Δημοκρατία» τους.

Εξοικονόμησαν καύσιμα οι εφοπλιστές από τα ανεκτέλεστα, κούφια στην ουσία δρομολόγια, της Τετάρτης και ίσως και της σημερινή ημέρας και τα παιδάκια επαναστάτες και οι μεσόκοποι ινστρούχτορες τους, νομίζουν ότι επέφεραν ένα ακόμα κτύπημα κατά του κατεστημένου.

Δεν μπορούσαν να μετακινηθούν ελεύθερα οι απλοί Έλληνες πολίτες του Πειραιά, και οι νεαροί που ζούν στον κόσμο που τους επέβαλαν οι κομματικοί αξιωματούχοι, νομίζουν ότι συμμετείχαν σε «μεγαλειώδη πορεία» που έδειξε την δύναμη των «εργαζομένων» και που θα ανατρέψει τις αστικές δομές ενός σάπιου πολιτικού συστήματος.

Στον κόσμο τους τα ταλαίπωρα αυτά παιδιά που παρίσταναν τους ναυτικούς.

Δεν καταλαβαίνουν ότι τους εκμεταλλεύονται οι επαγγελματίες κομματικοί συνδικαλιστές για να κερδίσουν οι ίδιοι κομματική δόξα και γιατί όχι μια θέση ανάμεσα στους τριακόσιους της βουλής ή μια θέση στο Ευρωκοινοβούλιο?

Δεν καταλαβαίνουν ότι τον μόνο που «κτυπάνε» είναι ο απλός Έλληνας εργαζόμενος του μόχθου και της καθημερινότητας που στο όνομα της ελεύθερης κομματικής και συνδικαλιστικής έκφρασης του εμποδίζουν, έστω και για λίγο, το δικαίωμα στην εργασία και στην ελεύθερη μετακίνηση?

Έλεος πια. Ας βγάλουν τις κομματικές παρωπίδες αυτά τα νέα παιδιά ας πάψουν να παριστάνουν κάθε φορά «τους ναυτεργάτες» ή όποιον άλλο ρόλο τους επιβάλλει η κομματική τους δικτατορία και ας προσπαθήσουν να αγαπήσουν τον εαυτό τους, τους συμπολίτες και την χώρα τους, για να μην καταντήσουν σαν τους μετανάστες του πρώην ανατολικού μπλοκ ή των Αφρικανικών χωρών.

Δευτέρα 19 Απριλίου 2010

Βάλτε την Τζούλια στην Βουλή.

Να δω την Τζούλια βουλευτή του Ελληνικού κοινοβουλίου και τον Μένιο διευθυντή του πολιτικού της γραφείου και αργότερα Πρόεδρο δημόσιου οργανισμού ... και τι στον κόσμο.
Εδώ που τα λέμε από ποιότητα η πολιτική μας ζωή είναι «αστα να πάνε».
Και μη χειρότερα Θεέ μου.

Τετάρτη 14 Απριλίου 2010

Τα σκουπιδοκάναλα της ιδιωτικής τηλεόρασης,

Τον ρόλο της «Διάπλασης των παίδων» έχει αναλάβει, δυστυχώς, στον καιρό μας συγκεκριμένο τηλεοπτικό σκουπιδοκάναλο της ιδιωτικής τηλεόρασης.

Θα μου πείτε ελεύθερη αγορά έχουμε, ισχύει ο νόμος της προσφοράς και ζήτησης και όποιος δεν γουστάρει τα τηλεοπτικά σκουπιδοκάναλα μπορεί να αλλάξει κανάλι.

Αμ δεν είναι έτσι.
Οι νεαρότερης ηλικίας κυρίως άνθρωποι, απογοητευμένοι από τα πολιτικά κόμματα και την κοινωνική αδικία, χωρίς οράματα, κατευθύνσεις και όνειρα «αρπάζονται» από το εύπεπτο, το ρηχό, το προκλητικό και το ανούσιο.

Για αυτό και η σχετικά υψηλή τηλεθέαση του συγκεκριμένου ιδιωτικού τηλεοπτικού καναλιού που καθημερινά «ταΐζει» με τηλεοπτικά σκουπίδια τους με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο τηλεθεατές του, ενώ η δημιουργία στρεβλών προτύπων και η «ταύτιση» των νέων και απαίδευτων ανθρώπων με τα προβαλλόμενα στρεβλά κοινωνικά πρότυπα είναι θέμα ωρών τηλεθέασης.

Δήθεν σοβαρός δημοσιογράφος, εκφωνητής ειδήσεων του κεντρικού δελτίου, προβάλει ως «είδηση» ότι πιο ανόητο, χυδαίο, φτηνό και ελεεινό κοινωνικό σκουπίδι υπάρχει στην σημερινή Ελληνική κοινωνική πραγματικότητα με μια βλακώδη και ταυτόχρονα πομπώδη σοβαροφάνεια, ενώ η καθημερινή προβολή της κάθε ανόητης κορασίδας, ρηχών καλλιτεχνών, και κραγμένων προαγωγών, το προμοτάρισμα νέων υπό έκδοση πορνοπαραγωγών και η προβολή στρεβλών κοινωνικών προτύπων, κάθε άλλο παρά αθώα είναι και η ευθύνη των ιδιοκτητών και των καναλαρχών του συγκεκριμένου τηλεοπτικού καναλιού είναι μεγάλη.

Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αντισταθούμε αποκλείοντας τα τηλεοπτικά σκουπιδοκάναλα από την καθημερινή τηλεοπτική μας ρουτίνα,

Τρίτη 13 Απριλίου 2010

Θα γίνει…του ZENITH.

Εδώ ο κόσμος καίγεται και το ZENITH χτενίζεται.

Η ιδιωτική τηλεόραση αντί να προβάλει άξια και υγιή κοινωνικά πρότυπα, εξακολουθεί να ασχολείται με την Τζούλια, την Σάσα, την Δήμητρα και την κάθε λογής αμόρφωτη κορασίδα που καίγεται να εξαργυρώσει και να αναλώσει τα φυσικά της προσόντα στον βωμό του εύκολου κέρδους.

Η πρόσφατες συλλήψεις ανόητων πλην όμως επικίνδυνων νεαρών ή/και μεγαλύτερης ηλικίας ανθρώπων, που από ανία, βλακεία, και παντελή έλλειψη ουσιαστικής κοινωνικής παιδείας βρήκαν λόγο ύπαρξης και επιβεβαίωσης του ανύπαρκτου εγώ τους στις τάξεις της τρομοκρατίας, κατάφεραν προσωρινά να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από το μεγάλο θέμα της πιθανότητας πτώχευσης της χώρας.

Μέσα σε όλο αυτό το κοινωνικό και εθνικό μπάχαλο, οι συνδικαλιστικές ενώσεις των ναυτικών ετοιμάζουν κινητοποιήσεις κατά της άφιξης σε Ελληνικά λιμάνια κρουαζιερόπλοιου με κοινοτική σημαία με το αιτιολογικό της μη επάνδρωσης του και με Έλληνες ναυτικούς.
Αν δεν επικρατήσει η σύνεση, το συγκεκριμένο γεγονός θα βάλει ένα ακόμα λιθαράκι στο κενοτάφιο της Ελληνικής κρουαζιέρας και θα επιδεινώσει το πρόβλημα της φετινής τουριστικής ύφεσης που, προφανέστατα πια, θα πλήξει τον τόσο προσοδοφόρο για την χώρα μας κλάδο του τουρισμού.

Πέραν των πραγματικών συνδικαλιστών ναυτικών και οι κομματικοί διαδηλωτές, με μοναδικό σκοπό να δηλώσουν την παρουσία τους και να κερδίσουν πόντους στην κομματική και συνδικαλιστική ιεραρχία, «ακονίζουν» τα πλακάτ τους και ετοιμάζονται για νέες «δράσεις» οι οποίες τον μόνο που δεν θα ωφελήσουν είναι ο Έλληνας εργαζόμενος πολίτης.

Το έχουμε πει και παλαιότερα. Αν δεν κατανοήσουμε το μέγεθος του προβλήματος της Ελληνικής οικονομίας, δεν σοβαρευτούμε όλοι μας και δεν ξεκινήσουμε μια εθνική υπερπροσπάθεια, η χώρα μας δεν σώζεται με τίποτα.

Δευτέρα 12 Απριλίου 2010

Το επόμενο βήμα για κυβέρνηση και αντιπολίτευση.

Τα κατάφερε φαίνεται ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και διασφαλίσαμε δανεισμό 30 εκατομμυρίων ευρώ με ευνοϊκές, για την παρούσα κατάσταση, συνθήκες.

Τώρα πρέπει όλοι να κάνουμε το επόμενο βήμα.

Η κυβέρνηση να ανασκουμπωθεί να στελεχώσει τον κρατικό μηχανισμό με ικανά και ει δυνατόν άφθαρτα στελέχη, να προβεί στο συμμάζεμα και στην συρρίκνωση των κάθε λογής δημόσιων και κρατικών οργανισμών και παράλληλα να προβεί σε δράσεις ανάπτυξης της οικονομίας της χώρας.
Προκειμένου να αποφύγουμε απολύσεις στον δημόσιο τομέα, καλό θα είναι να περάσει νόμος ο οποίος να απαγορεύει με ποινή φυλάκισης για τους παραβάτες, την οποιαδήποτε πρόσληψη προσωπικού στον δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, τουλάχιστον για την επόμενη πενταετία.

Η αντιπολίτευση πρέπει να σταματήσει τις βλακώδεις αντιπολιτευτικές κορώνες, και αφού κάνει την αυτοκριτική της, ας απαντήσει στον Ελληνικό λαό πως κατάφερε να φέρει την χώρα σε αυτό το χάλι.
Ας απαντήσει με τι κριτήρια έγιναν οι τοποθετήσεις των προέδρων και των διοικητών οργανισμών.
Για παράδειγμα, είναι δυνατόν να τοποθετεί μια κυβέρνηση πρόεδρο σημαντικού για την οικονομία της χώρας οργανισμού, έναν νεαρό ο οποίος δεν έχει διοικήσει ούτε ένα περίπτερο στον ιδιωτικό τομέα και το μοναδικό του προσόν να είναι ότι υπήρξε ορτινάντσα στο γραφείο υπουργού φίλου του πρώην πρωθυπουργού?
Έλεος πια. Πώς να πάει μπροστά αυτή η χώρα κ. Σαμαρά?
Πως θέλετε ο Ελληνικός λαός να δει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως σοβαρή εναλλακτική λύση για την διακυβέρνηση της χώρας?

Παρασκευή 9 Απριλίου 2010

Περισσεύει το θράσος σε μερικούς από τους πολιτικούς μας.

Το θράσος, η υποκρισία, η αλαζονεία και η ασυνέπεια, δυστυχώς είναι το βασικό γνώρισμα πολλών από τους πολιτικούς της χώρας μας.

Ο πρώην Πρωθυπουργός αφού κυβέρνησε την χώρα για πέντε χρόνια φέρνοντας την σε αυτό το κακό χάλι, απολαμβάνει «ανενόχλητος» τις βόλτες του στην Ευρώπη και ανασυγκροτεί τις δυνάμεις του σκεπτόμενος την «δυναμική» επάνοδο του στην πολιτική σκηνή της χώρας.

Εν ενεργεία πρωτοκλασάτος και βαρέως τύπου Υπουργός εξαντλεί την ευθιξία του κάνοντας αγωγές, αγνοώντας προκλητικά την κοινή γνώμη που εξαγριώνεται όλο και περισσότερο με πρόσφατα γεγονότα αρμοδιότητας του υπουργείου του που είδαν το φως της δημοσιότητας.
Ας μας αποδείξει ο συγκεκριμένος Υπουργός στην πράξη και όχι στα λόγια, αυτά που για κατά καιρούς μας παραμυθιάζει στις κάθε λογής τηλεοπτικές του εμφανίσεις και στις συνεντεύξεις του στα ΜΜΕ και μετά να τα ξαναπούμε.

Οι δημοκρατικές αρχές, ο σεβασμός στην αρχή της ισονομίας των πολιτών, και το ηθικό ανάστημα των πολιτικών αποδεικνύεται με πράξεις καθημερινά και όχι με λόγια του αέρα και πολιτικάντικες πρακτικές.
Και ο σεβασμός κερδίζεται δεν επιβάλλεται.

Από λόγια και εξαγγελίες έχουμε χορτάσει.
Από πράξεις ουσίας και από πολιτικούς με αρ..δια πάσχουμε.

Ο λαός μας λέει ότι «Ο Βαγγέλης ή ο Μανώλης (δεν θυμάμαι το όνομα), με τα λόγια κτίζει ανώγια και κατώγια».

Και τέλος θα ήταν καλό να μάθουμε τι ποσό κατέθεσαν οι Έλληνες πολιτικοί στον τραπεζικό λογαριασμό που άνοιξε ο Πρόεδρος της Βουλής για την μείωση του χρέους της χώρας μας.

Δευτέρα 5 Απριλίου 2010

Ο Πάρις στο Ναυτικό.

Η ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του Πολεμικού Ναυτικού σε καιρούς δύσκολους για την χώρα, με τον τρόπο που αντιμετώπισαν τον στρατεύσιμο Πάρι, δυστυχώς απέδειξαν πόσο «λίγοι» είναι.

Είναι απαράδεκτο όταν ο μέσος Έλληνας στρατεύσιμος δυσκολεύεται τις πρώτες ημέρες της θητείας του να πάρει ολιγοήμερη άδεια, ο γόνος της γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας να μετατίθεται στο γραφείο του Α/ΓΕΝ και αμέσως να λαμβάνει το σύνολο της αδείας που δικαιούται στην διάρκεια της θητείας του.

Και αυτός καλά κάνει.
Εξάλλου έτσι τον μάθανε. Να μην κάνει τίποτα και να τα έχει όλα. Αλλά αυτό είναι θέμα δικό του και της οικογένειας του.

Εμείς όμως ως Έλληνες πολίτες, ας αναλογιστούμε το πολιτικό και στρατιωτικό «ανάστημα» του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού αυτής της χώρας.
Δυστυχώς είναι ανάστημα νάνων.

Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να μας διοικούν με πνεύμα δικαιοσύνης και ισονομίας?
Είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι στα πλαίσια της εκτέλεσης των καθηκόντων που τους εμπιστεύτηκε ο Ελληνικός λαός, δεν υποκύπτουν στα συμφέροντα και τις απαιτήσεις των ισχυρών?
Είναι δυνατόν η άμυνα και το μέλλον της χώρας μας να βρίσκεται στα χέρια αντρών που σκέπτονται, συμπεριφέρονται και ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έναντι των κάθε λογής «συμφερόντων» ?

Κυριακή 4 Απριλίου 2010

Πασχαλινές Ευχές.

Εύχομαι σε όλους καλό Πάσχα, με Υγεία και Ευτυχία.

Τρίτη 30 Μαρτίου 2010

Κρίση στην Ελληνική κοινωνία.

Η «ποιότητα» των πολιτικών μας ταγών και κατ επέκταση η ποιότητα των δημοσίων υπηρεσιών, η χωρίς έλεγχο εισροή μεταναστών από τα όμορα βόρεια αλλά και από τις άλλα κράτη του λεγόμενου πρώην ανατολικού μπλόκ και η φθίνουσα οικονομική κατάσταση της χώρας μας, είναι οι κύριοι παράγοντες που συνέβαλλαν ώστε η χώρα μας να περνά την μεγαλύτερη δομική κοινωνική κρίση των νεοτέρων χρόνων.

Είναι καιρός να βρεθούμε όλοι προ των ευθυνών μας, να αφυπνισθούμε και ο καθένας από εμάς να κάνει το καθήκον του.

Με την παρούσα «ποιότητα» των πολιτικών και των πολιτευτών της χώρας, το βάρος πέφτει στους ώμους της φιλοτιμίας του κάθε Έλληνα πολίτη να αντισταθεί στα φαινόμενα αλλοτρίωσης και έκπτωσης των παραδοσιακών αξιών.

Που είναι οι «επαγγελματίες διαδηλωτές» που για ψύλλου πήδημα κλείνουν το κέντρο της Αθήνας, να πάνε να διαδηλώσουν έξω από τα σπίτια των πολιτικών που έφεραν την χώρα μας σε αυτό το χάλι?

Που είναι οι Ειρηνόφιλοι αντιεξουσιαστές των Εξαρχείων και οι εντεταλμένοι «κομματικοί διαδηλωτές» που τόσο εύκολα ΠΑΜΕ και διαδηλώνουμε για ψύλλου πήδημα, να διαδηλώσουν κατά των τρομοκρατών που δολοφόνησαν ένα αθώο δεκαπεντάχρονο Αφγανό μετανάστη?

Επιλεκτική αντίδραση, είναι στρατευμένη και χειραγωγημένη αντίδραση.
Και οι στρατευμένες και χειραγωγημένες αντιδράσεις είναι πάντοτε εκ του πονηρού και απόρροια πολιτικών και άλλων συμφερόντων που αντί να επιλύουν επιτείνουν το πρόβλημα της κοινωνικής κρίσης της χώρας μας.

Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010

Εθνικιστικός ρατσισμός ή τρομοκρατία?

Στην ερώτηση αν υπάρχει κάτι πιο ηλίθιο από τους εθνικιστές/ρατσιστές, απαντώ:

Ναι υπάρχει. Η τρομοκρατία.

Πιο ηλίθια κατηγορία ανθρώπων από τους τρομοκράτες δεν υπάρχει.

Οι τρομοκρατία είναι ανόητη, βλακώδης, επικίνδυνη και καμιά τρομοκρατική δράση δεν πρόκειται να διορθώσει οτιδήποτε είναι κοινωνικά στραβό.

Οι συνειδητοποιημένοι πολίτες μπορεί με προσπάθεια να διορθώσουν μέρος από τις κοινωνικές αδικίες που βλέπουμε γύρω μας, οι τρομοκράτες μόνον προβλήματα στην χώρα και την κοινωνία μπορούν να δημιουργήσουν.

Οι τρομοκράτες είναι εχθροί του κοινωνικού συνόλου και συνήθως είναι συμπλεγματικά άτομα που προσπαθώντας να «διοχετεύσουν» τα συμπλέγματα και το κοινωνικό μίσος τους, εμπλέκονται σε τρομοκρατικές ομάδες που προβάλουν ανόητες, λαϊκίστικες και εύπεπτες πολιτικο-φιλοσοφικές ανησυχίες με σκοπό να αποτανθούν, να επηρεάσουν και να «αφυπνίσουν» τα χαμηλά ένστικτα του λαού.

Είναι σαφές ότι, άσχετα από την κοινωνική προέλευση των τρομοκρατών, όλοι τους χρήζουν ψυχολογικής και πιθανότατα και ψυχιατρικής υποστήριξης.

Καμιά τρομοκρατική πράξη δεν έλυσε ποτέ κανένα κοινωνικό πρόβλημα.

Εξάλλου οι τρομοκράτες όπως και οι κομματικοί επαγγελματίες διαδηλωτές, ποτέ δεν στράφηκαν κατά των πολιτικά και κοινωνικά ισχυρών και αυτού που οι ίδιοι αποκαλούν «σύστημα».

Όλοι τους δημιουργούν πρόβλημα στους απλούς πολίτες, στους μαγαζάτορες, στους εργαζόμενους που πάνε στις δουλειές τους και η ύπαρξη των τρομοκρατών δίνει άλλοθι και απασχολεί ολόκληρη αστυνομική δύναμη η οποία σε διαφορετική περίπτωση θα μπορούσε να είναι στους δρόμους και να κυνηγά τους εγκληματίες, τους ληστές και τους κλέφτες.

Κυριακή 28 Μαρτίου 2010

Και τώρα τι?

Αφού ξεπεράσαμε προσωρινά τον κίνδυνο της πτώχευσης της χώρας και αυτό πρέπει να πιστωθεί ως προσωπική επιτυχία τόσο στον Πρωθυπουργό όσο και τον Υπουργό Οικονομικών, η κυβέρνηση θα πρέπει να εστιάσει όλες τις δυνάμεις σε δύο μείζονος σημασίας θέματα.

Το πρώτο είναι η οικονομική ανάπτυξη.

Όπως συμβαίνει στον κόσμο των επιχειρήσεων και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας όπου χωρίς κέρδος δεν υπάρχει «λόγος ύπαρξης» και μέλλον, το ίδιο ακριβώς και κανένα κράτος δεν μπορεί να κάνει κοινωνική πολιτική, ούτε μπορεί να διασφαλίσει ευμάρεια των πολιτών του εφόσον δεν είναι «βιώσιμο», «κερδοφόρο» και δεν έχει σχέδιο συνεχούς οικονομικής ανάπτυξης.

Είμαστε στην δυσάρεστη θέση να ζητιανεύουμε στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), ζητώντας δανεικά για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις του αδηφάγου κρατικού τομέα.
Φαίνεται ότι προσωρινά ξεπεράσαμε το πρόβλημα και διασφαλίσαμε τον δανεισμό μας είτε με ίδια μέσα (έκδοση κρατικού ομολόγου), είτε με τις εγγυήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ.

Ωραία δανειστήκαμε. Και μετά τι γίνεται?
Εάν δεν συρρικνωθεί άμεσα ο δημόσιος τομέας, δεν σταματήσει η κακοδιοίκηση του κράτους και των δημοσίων οργανισμών, οι ρεμούλες και οι μίζες των πολιτικών, των πολιτευτών και άλλων κακοποιών στοιχείων, και παράλληλα δεν ετοιμασθεί υλοποιηθεί σχέδιο οικονομικής ανάπτυξης, η χώρα μας δεν σώζεται με τίποτα.

Μόνο με την διαχείριση των δανεικών, και συνεχιζόμενης της καταλήστευσης του δημόσιου πλούτου και της διόγκωσης του δημόσιου τομέα η χώρα μας είναι καταδικασμένη.
Θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην ανάπτυξη με εκπόνηση θεματικού σχεδίου και άμεση υλοποίηση του με πρώτο και επίκαιρο θέμα ανάπτυξης τον τουρισμό.

Το δεύτερο σοβαρό θέμα, με το οποίο πρέπει να ασχοληθεί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, είναι η τόνωση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών.
Η εγκληματικότητα στην χώρα μας «κτύπησε κόκκινο» και δεν εδώ δεν υπάρχουν περιθώρια για ολιγωρία. Απαιτείται δράση των αρμόδιων φορέων εδώ και τώρα.
Η λύση είναι η άμεση απόσυρση όλων των αστυνομικών από τις θέσεις φύλαξης των κάθε λογής «επωνύμων» και η διάθεση τους στα αστυνομικά τμήματα ώστε να καταπολεμηθεί η εγκληματικότητα και να διασφαλιστεί η έννομη τάξη και η ασφάλεια των πολιτών.

Η αβάσταχτη ελαφρότητα της χώρας.

Την γλυτώσαμε προσωρινά την πτώχευση ως χώρα και αφού περάσανε, προσωρινά, τα δύσκολα αρχίσαμε και πάλι να ασχολούμαστε με ανοησίες.

«Φρίκιασαν» οι «δημοκρατικοί» πολίτες, για κάποια ρατσιστικά συνθήματα που ακούστηκαν από άντρες των ειδικών δυνάμεων του λιμενικού σώματος κατά την διάρκεια της παρέλασης της 25ης Μαρτίου.

Κατ΄ αρχήν να διευκρινίσω ότι θεωρώ ανόητη, βλακώδη και εντελώς αψυχολόγητη την ενέργεια των συγκεκριμένων αντρών, να φωνάζουν ρατσιστικά συνθήματα στην διάρκεια της παρέλασης στο κέντρο της Αθήνας.

Από την άλλη όλοι αυτοί που σοκαρίστηκαν, θα πρέπει να πάψουν να στρουθοκαμηλίζουν και να καταλάβουν ότι στα στρατόπεδα εκπαίδευσης των ειδικών δυνάμεων όλων των χωρών του κόσμου, συμβαίνουν και ακούγονται πολύ πιο σκληρά και πιο «ακατανόητα», για τους πολλούς, πράγματα που όμως αποτελούν παγκόσμια πρακτική και μέρος της εκπαίδευσης τέτοιων στρατιωτικών μονάδων.

Αλλά δεν είναι και θέμα να ασχολείται μια ολόκληρη χώρα με αυτό.
Ας μην κάνουμε την τρίχα, τριχιά.
Ας τιμωρηθούν οι ανόητοι που πρωτοστάτησαν σε αυτήν την ανόητη ενέργεια (να μεταφέρουν πρακτικές εκπαίδευσης, πουσαρίσματος και πόρωσης ανδρών από το στρατόπεδο εκπαίδευσης στον «κόσμιο» χώρο παρέλασης της εθνικής μας επετείου), και τέλος το παραμύθι.

Είναι φοβερό σε αυτήν εδώ την χώρα, το πόσο εύκολα βρίσκουμε θέματα, ευκολόπεπτα, για λαϊκή κατανάλωση.
Από την Τζούλια, στους βατραχανθρώπους, ξανά πίσω στην Τζούλια , τον Μένιο και στην Σάσα και έτσι περνούν οι ημέρες μας μέχρι την εκταμίευση του επόμενου δανείου.

Ίσως φταίει το νερό που πίνουμε, ίσως ο τρόπος που μας μεγαλώνουν, πάντως έχουμε μια ελαφρότητα ως λαός που σε ορισμένες περιπτώσεις αγγίζει τα όρια της ανοησίας.

Σάββατο 20 Μαρτίου 2010

Το πρόβλημα της ατιμωρησίας των πολιτικών

Είτε μας βοηθήσουν οι εταίροι μας, είτε καταλήξουμε στην αγκαλιά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, είναι απόλυτα σίγουρο ότι, σαν χώρα, θα παραλλάξουμε και αυτόν τον δύσκολο κάβο και σε βάθος χρόνου θα συνεχίσουμε την πορεία μας σε ήρεμα νερά.

Τα απόνερα αυτής της δύσκολης στιγμής θα είναι η σοβαρή έκπτωση αξιών που θα συνεχίσει να βασανίζει την χώρα μας με την επικράτηση των μετρίων, την προβολή του «απόλυτου τίποτα» από την πλειονότητα των μέσων μέσα μαζικής επικοινωνίας, και την οικογενειοκρατία να κυριαρχεί στην πολιτική ζωή του τόπου.

Θα πρέπει η ελάχιστη ποινή των πολιτικών που δεν τηρούν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις και εξαπατούν τον Ελληνικό λαό, να είναι η πενταετής στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων.
Επιπλέον απαιτείται λεπτομερής διερεύνηση των πηγών πλουτισμού των πολιτικών, και όπου διαπιστώνεται «άδικος πλουτισμός» σε βάρος του λαού να γίνεται δήμευση των περιουσιακών τους στοιχείων.

Πως γίνεται με τους γιατρούς, τους δικηγόρους, τους πολιτικούς μηχανικούς και άλλα επαγγέλματα, όπου οι περιπτώσεις απάτης ή και η αστοχία στην άσκηση των καθηκόντων τους τιμωρείται με στέρηση της άδειας άσκησης επαγγέλματος?

Το ίδιο ακριβώς πρέπει να γίνει και με τους πολιτικούς.

Προεκλογικές εξαγγελίες που δεν τηρήθηκαν στην κυβερνητική θητεία από τους πολιτικούς, θα πρέπει αυτόματα να επιφέρουν άρση της ιδιότητος τους για την επόμενη πενταετία που να ταυτίζεται/ερμηνεύεται με αντίστοιχη χρονικά στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων.

Η συγκεκριμένη πρόταση δεν απορρέει από λαϊκισμό, αλλά πιστεύω ότι η εξαπάτηση του Ελληνικού λαού με ψευδείς και παραπλανητικές προεκλογικές εξαγγελίες είναι πηγή δεινών για τον τόπο και τελικά επιτρέπει την ενασχόληση με την πολιτική στους μετρίους αντί των αρίστων, γεγονός που απαξιώνει στην συνείδηση των πολιτών το λειτούργημα της πολιτικής και των πολιτικών.

Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010

Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Είναι ποτέ δυνατόν να σωθεί μια χώρα που ενώ ασελγούν πάνω της πολιτικοί, πολιτευτές και άλλα κακοποιά στοιχεία, αυτή ασχολείται τόσες μέρες τώρα με μια τελειωμένη …τάνα που έκανε μια ακόμα αρπαχτή γυρίζοντας τσόντες?

Τα ΜΜΕ τώρα ανακάλυψαν τι συμβαίνει με τα κορίτσια της showbiz?

Έλεος πια με την τόση τηλεοπτική αποχαύνωση.

Είναι δυνατόν να κλείνουμε τους δρόμους της Αθήνας, να σπάμε τα μαγαζιά του κόσμου, να κάνουμε δύσκολη την ζωή των συμπολιτών μας και να επιστρέφουμε στον καναπέ μας και στις κατευθυνόμενες ειδήσεις αφήνοντας ανενόχλητους στις βίλες τους και τα ταξίδια τους αυτούς που έφεραν την χώρα σε αυτό το χάλι?

Που είναι η λαϊκή δύναμη?

Τι μας φταίει η Πανεπιστημίου και οι μαγαζάτορες της?

Υπάρχουν και άλλοι χώροι να πάμε να διαδηλώσουμε «με αιτία». Όπως ας πούμε, το Καπανδρίτι και η Ραφήνα.

Πότε θα συνέλθουμε επιτέλους

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Να τιμωρηθούν οι ανεπαρκείς-κλέφτες πολιτικοί και τα κάθε λογής τρωκτικά της πολιτικής εξουσίας.

Αυτή η χώρα διοικείται, πολλά χρόνια τώρα, από μια κάστα ανθρώπων που δηλώνουν πολιτικοί και προέρχονται από οικογένειες των οποίων η πηγή πλουτισμού χρήζει λεπτομερούς διερεύνησης.

Διώξαμε τον βασιλιά για να αποφύγουμε τρελούς, ανόητους και ανεπαρκείς διαδόχους του θρόνου, βάλαμε φυλακή τους επικίνδυνα εθνικόφρονες χουντικούς, και τελικά παραδώσαμε αμαχητί την χώρα στην πιο ακατάλληλη και επικίνδυνη κατηγορία ανθρώπων.
Παραδώσαμε την χώρα σε επαγγελματίες και κληρονομικώ δικαίωμα πολιτικούς.

Οι συγκεκριμένοι πολιτικοί, προκειμένου να αποφύγουν αντιπολιτευτικούς λόγους εντός των ίδιων των κομμάτων τους έχουν συγκεντρώσει γύρω τους ότι πιο ανεπαρκές κυκλοφορεί στην αγορά εργασίας και στην Ελληνική κοινωνία.

Αποτέλεσμα της επιλογής ή της ανοχής των Ελλήνων πολιτών απέναντι σε αυτούς τους πολιτικούς, είναι η σημερινή οικτρή κατάσταση της χώρας μας.

Υπάρχει λύση στο πρόβλημα. Μια πανελλήνια, πανεθνική διαδήλωση στην οποία οι Έλληνες πολίτες να απαιτήσουν τα ακόλουθα :
  1. Σύσταση ειδικού δικαστηρίου με συμμετοχή επιφανών και γενικώς αποδεκτών Ελλήνων πολιτών, με σκοπό την εκδίκαση πολιτικών εγκλημάτων.
  2. Λεπτομερής διερεύνηση των πηγών πλουτισμού όλων των μελών των «παραδοσιακών» πολιτικών οικογενειών. Σε περίπτωση που δεν μπορεί να αποδειχτεί η προέλευση του πλούτου, να γίνει δήμευση και απόδοση των περιουσιακών τους στοιχείων στο Ελληνικό κράτος.
  3. Να διευρυνθεί η ευθύνη των Πρωθυπουργών, των Υπουργών, των Προέδρων, Διοικητών και Διευθυντών των οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα της τελευταίας δεκαετίας, και καταλογισμός ευθυνών για άσκοπες προσλήψεις, για υπερβολικές και χωρίς έλεγχο δαπάνες, και για με οποιοδήποτε τρόπο υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος. Στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για χρονικό διάστημα πέντε ετών για οποιοδήποτε από τους ανωτέρω διαπιστωθεί ότι δεν τήρησαν τις προεκλογικές τους εξαγγελίες ή δεν τήρησαν τους προϋπολογισμούς που υπέβαλλαν στην αρχή της θητείας τους.
Μπορεί να ακούγονται υπερβολικά όλα τα παραπάνω, αλλά φίλοι μου μόνον έτσι θα απαλλαγούμε από τα τρωκτικά της εξουσίας που χρόνια τώρα ταλαιπωρούν αυτήν την δύσμοιρη χώρα.

Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010

Αισθάνομαι αηδία, όπως την εποχή της χούντας.

«Είμαι 40 χρόνια στο εξωτερικό και δεν έχω ξαναβρεθεί σε τόσο δύσκολη θέση να πρέπει να αποκρούω τα συνεχή σχόλια για το τι γίνεται στην Ελλάδα και για το αν είμαστε απατεώνες.
Την προηγούμενη εβδομάδα, ακόμα και ο ταξιτζής στο Λος Αντζελες ρώτησε την γυναίκα μου για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα.
Θεωρώ το σύνολο των πολιτικών ανίκανους.
Και σίγουρα δεν έφταιξε η τελευταία πενταετία με όλα τα κακά που έγιναν.
Αν δεν σταματήσουν οι πολιτικοί να «χαϊδεύουν» τα αφτιά του κόσμου και να μην λένε την αλήθεια, τίποτα δεν θα αλλάξει.
Έχω να αισθανθώ τέτοια αηδία από την εποχή της χούντας.
Έχουμε πιάσει πάτο.
Διάβαζα τα οικονομικά μέτρα σε μια εφημερίδα και διαπίστωσα ότι πάλι ο απλός κόσμος θα πληρώσει τα σπασμένα.
Δεν άκουσα μια καλή ιδέα για το θέμα της φοροδιαφυγής.
Ποιο είναι όλοι αυτοί οι κηφήνες που κυκλοφορούν με τις λιμουζίνες, που είναι μονίμως καθισμένοι στην πλατεία Κολωνακίου, που μένουν στην Εκάλη?
Πληρώνουν φόρους? Και τώρα θα την πληρώσουν οι συνταξιούχοι, οι χαμηλόμισθοι, ο εύκολος δηλαδή στόχος. Θα περίμενα να ζητηθεί βοήθεια από αξιόλογους Έλληνες του εξωτερικού με κάθε τρόπο, οι οποίοι είναι άμεπτοι και έχουν κύρος και βαρύτητα.
Με «μάγους» και με επαρχιακούς δικηγόρους και δημάρχους που έχουν γίνει πολιτικοί δεν θα πάμε μπροστά.
Γιατί δεν χρησιμοποιούν την πνευματική μας ηγεσία?
Αυτή η περίφημη εκκλησιαστική περιουσία γιατί μένει ανέγγιχτη?
Αν δεν βοηθήσει τώρα η εκκλησία, πότε θα βοηθήσει?
Η Ελλάδα αξίζει ένα καλύτερο μέλλον.»

Τα παραπάνω θα μπορούσε να τα πει ο καθένας μας, αλλά έχουν ξεχωριστή βαρύτητα γιατί τα λέει ένας διακεκριμένος Έλληνας που διαπρέπει στο εξωτερικό, ο καθηγητής Φυσικής και Ακαδημαϊκός ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΑΝΟΠΟΥΛΟΣ.

(Οι δηλώσεις του κ. Δημήτρη Νανόπουλου δημοσιεύτηκαν στο φύλλο της Κυριακής της εφημερίδας Real news).


Κυριακή 7 Μαρτίου 2010

Ας αναζητηθούν επιτέλους ευθύνες.

Το παρακάτω το άκουσα από έναν καθημερινό άνθρωπο της διπλανής πόρτας:
«Δεν λέω κάθε ένας που έχει μπροστά του το βάζο με το μέλι θα βάλει μέσα το δάκτυλο του και θα γλύψει, αλλά αυτή η κουφάλα ο χοντρός , ο άλλος ο αλογομούρης – πως τον λένε- και η παρέα τους φάγανε όλο το μέλι, πήρανε και το βάζο και φύγανε.
Κάποιος δεν πρέπει να κάνει κάτι για αυτό?
Ποιος έφερε αυτήν την χώρα σε αυτό το χάλι?
Εγώ? Ας πληρώσει και κάποιος πολιτικός για τα λάθη του. Ας πάει κάποιος φυλακή»
Δίκιο έχεις φίλε μου. Αλλά τελικά φαίνεται ότι κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του «αξίζουν».

Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

Το φαινόμενο Τζούλια.

Έχω ξαναγράψει παλιότερα για πανέμορφα κορίτσια που εξαιτίας της άκρατης προβολής των «δραστηριοτήτων» τους, μέσω της ιδιωτικής κυρίως τηλεόρασης, στο τέλος θα πέσουν στα χέρια αχρείων και κάθε μορφής «προαγωγών» που αφού τις εκμεταλλευτούν θα τις εγκαταλείψουν μισότρελες στην δυστυχία τους.

Το πρόσφατο παράδειγμα των αποκαλύψεων για την συγκεκριμένη κοπέλα, απλώς απέδειξε αυτό που πολλοί υποψιαζόντουσαν, συζητούσαν και θεωρούν ότι κατά κανόνα συμβαίνει στον χώρο της αποκαλούμενης «show biz».

Νέα όμορφα κορίτσια με ευθύνη κυρίως των οικογενειών τους, στερούμενα παντελώς παιδείας και μόρφωσης, στηριζόμενα αποκλειστικά στην εξωτερική τους ομορφιά και στα σωματικά τους «προσόντα», τα προβάλλουν στην βιτρίνα της ιδιωτικής τηλεόρασης, των μοδάτων νυκτερινών μαγαζιών και στα ντεφιλέ των μόδιστρων, όπου τις εντοπίζουν οι «μάνατζερ», προαγωγοί και κάθε λογής επιτήδειοι, τους υπόσχονται προβολή, δόξα, γρήγορο και εύκολο χρήμα, τις στομώνουν στις ουσίες, και τις πασάρουν, αρχικά, σε ένα περιορισμένο κύκλο ευκατάστατων αντρών.
Αργότερα ο κύκλος αυτός μεγαλώνει και στο τέλος βρίσκονται να τις «πηδάει» να τις φτύνει και να τους απαξιώνει όλη η κοινωνία άσχετα αν πολλοί από εμάς μπορεί επί της ουσίας να είμαστε χειρότεροι άνθρωποι από αυτά τα δύστυχα πλάσματα.

Την κύρια ευθύνη για την κατάντια αυτών των πλασμάτων έχει η οικογένεια τους.

Συνήθως οι γονείς είτε είναι «απόντες», είτε μεγαλώνουν τα παιδιά τους χωρίς να τους εξηγούν ότι η αξιοπρέπεια και η συνεχής προσπάθεια να γίνει κάποιος καλύτερος άνθρωπος θα πρέπει να είναι η βασική και συνεχής τους προτεραιότητα.

Οι γονείς είτε είναι άνθρωποι ελλιπούς μορφωτικής και κοινωνικής παιδείας, είτε είναι παραδόπιστοι, αλλοτριωμένοι και χωρίς αξίες άνθρωποι.

Μοιραία, και λόγω της έλλειψης παιδείας και του νεαρού της ηλικίας αυτών των κοριτσιών, οι αξίες των γονέων και της οικογένειας τους θα γίνουν οδηγός, παράδειγμα και λόγος να καμφθεί κάθε ηθική αντίσταση και να πέσουν εύκολα θύματα ενδίδοντας στην πρόκληση της προβολής, της δόξας και του εύκολου χρήματος.

Τα κορίτσια αυτά, με την συγκατάθεση και την στήριξη μια συνήθως φιλόδοξης μητέρας, ξεκινούν την διαδρομή προς τον κόσμο των «επωνύμων», είτε μέσω κάποιου διαγωνισμού ομορφιάς, είτε με την παρέα και φιλία άλλων «επώνυμων» κοριτσιών που έχουν βγεί ήδη στο κουρμπέτι, και συχνάζοντας σε μοδάτα νυκτερινά μαγαζιά, φωτογραφίζονται κυνηγώντας την τύχη τους στο πλάι νεαρών-γόνων πλουσίων οικογενειών οι οποίοι δαπανώντας τα λεφτά του πατέρα τους, προβάλλονται ως οι σύγχρονοι Καζανόβες.

Παράλληλα ξεκινά και η «επαγγελματική» τους διαδρομή με την βοήθεια ενός μάνατζερ που σε πολλές περιπτώσεις κρύβει κάτω από τον εύηχο αυτό τίτλο τα προσόντα και τις δυνατότητες ενός έμπειρου προαγωγού.

Και η αντίστροφη μέτρηση που θα τους οδηγήσει στο βάθος του κοινωνικού βόθρου, στην απογοήτευση, στον παραλογισμό στην απαξίωση και την εγκατάλειψη έχει αρχίσει.

Πολύ λίγες κοπέλες καταφέρνουν να ξεφύγουν από αυτήν την διαδρομή.

Οι περισσότερες μέχρι την ηλικία που περνάει η μπογιά τους, διατηρούν την «επώνυμη» παρουσία τους στα μέσα και τα περιοδικά και παράλληλα συντηρούνται από άντρα ή αριθμό αντρών, στην καλύτερη δε περίπτωση να ξεφύγουν, (συνήθως για λίγο), κάνοντας ένα γάμο με πλούσιο γαμπρό, ενώ στην χειρότερη περίπτωση εκδίδονται από επιτήδειους μάνατζερ ή καταλήγουν μαστουρωμένες να πρωταγωνιστούν σε πορνοταινίες με αντάλλαγμα ένα καλύτερο αυτοκίνητο ή ένα σπίτι σε καλή αστική περιοχή.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που δημιουργεί το φαινόμενο αυτών των κοριτσιών δεν είναι ο καταστροφικός για τις ίδιες δρόμος, αλλά ότι μέσω της προβολής των δραστηριοτήτων τους από την ιδιωτική κυρίως τηλεόραση, δημιουργούν στρεβλά πρότυπα στα παιδιά της εφηβικής και της μετεφηβικής ηλικίας.

Και εδώ η ευθύνη των γονιών που λοξοκοιτάζουν με περίεργη ευχαρίστηση τις κάθε λογής εκπομπές και περιοδικά που προβάλλονται αυτά τα «στρεβλά πρότυπα», είναι μεγάλη και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στο θέμα.

Κάποτε ας αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας και ας κάνουμε ο καθένας ότι τον φωτίσει ο Θεός.

 
Καλό Σαββατοκύριακο.

Τρίτη 2 Μαρτίου 2010

Έφτασε η αντοχή και η ανοχή μας στα όρια της

Ο κόσμος περίμενε από τον Γιώργο Παπανδρέου διαφορετική πολιτική αντίληψη από αυτήν που εξέφρασε ο Πρωθυπουργός σχετικά με την μείωση των ετήσιων αποδοχών κατά ένα μηνιαίο μισθό των Ελλήνων εργαζομένων.

Ο πολιτικάντικος τρόπος που προσέγγισε και δημοσιοποίησε το θέμα δεν αρμόζει σε έναν μοντέρνο και τίμιο πολιτικό.

Είναι απαραίτητο να δώσουν το παράδειγμα οι βουλευτές και οι επικεφαλής των οργανισμών του δημόσιου τομέα μειώνοντας αναλογικά τις αποδοχές τους και μετά να απαιτούν, αυτοί που έφεραν την χώρα σε αυτό το χάλι, θυσίες από τον Ελληνικό λαό.

Κάποιοι φταίνε για την κακή οικονομική διαχείριση του κράτους και την κατάντια της χώρας.

Κάποιοι κακοδιοικούσαν και διαφέντευαν την χώρα φέρνοντας την σε αυτό το μαύρο χάλι.

Υπάρχουν ευθύνες.

Ας πάει επιτέλους κάποιος φυλακή.

Ας κατηγορηθεί κάποιος για άδικο πλουτισμό σε βάρος του Ελληνικού λαού.

Πως διάολο ζουν τόσο πλουσιοπάροχα οι πολιτικοί και οι πολιτευτές?

Ας σταματήσει πια η συνενοχή και η συντεχνιακή συγκάλυψη των πολιτικών που εγκλημάτησαν σε βάρος της χώρας και πλούτισαν στις πλάτες του Ελληνικού λαού.

Έφτασε η υπομονή στα όρια της.

Ο ρόλος της ιδιωτικής τηλεόρασης

Είναι εγκληματικός ο ρόλος ενός κομματιού της ιδιωτικής τηλεόρασης των μεσημεριανών αλλά και άλλων τηλεοπτικών «εκπομπών» που απευθύνονται στα χαμηλότερα ένστικτα των τηλεθεατών.

Όλα αυτά τα ανόητα ανθρωποειδή, που προβάλλονται ως «σταρ», «επώνυμοι», «δημοσιογράφοι» και «διάσημοι», ευτυχώς δεν αποτελούν τον πραγματικό υγιή κοινωνικό ιστό της χώρας μας.

Αποτελούν γέννημα-θρέμμα της ιδιωτικής τηλεόρασης και της προσπάθειας εξεύρεσης ακόμα μιας πηγής «εύκολου κέρδους» που δυστυχώς όμως δημιουργεί στρεβλά πρότυπα στους νέους ανθρώπους.

Οι μεγαλύτερες παπαριές και το απόλυτο τίποτα, αναγγέλλονται και παρουσιάζονται από δήθεν δημοσιογράφους, σαν σημαντικές ειδήσεις της Ελληνικής καθημερινότητας και πραγματικότητας.

Και δυστυχώς πολλές φορές σε παρόμοιες εκπομπές είναι καλεσμένοι και τις αβαντάρουν, βουλευτές, πολιτευτές και άλλοι «ταγοί» αυτής της χώρας, διψασμένοι για λίγη ακόμα προβολή του «έργου» τους και δεν τους ενδιαφέρει αν αυτή η προβολή γίνεται μέσα από έναν κοινωνικό αχυρώνα γεμάτο με σκατά, με τον οποίο μοιραία τους ταυτίζει ο μέσος Ελληνας τηλεθεατής.

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

Η λύση στο πρόβλημα της χώρας μας είναι η άμεση συρρίκνωση του δημόσιου τομέα.

Είναι επιτακτική ανάγκη να μειωθεί άμεσα ο δημόσιος τομέας και να γίνει άρση του καθεστώτος της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.

Οι δύο παραπάνω παράγοντες είναι οι βασικές αιτίες για την κατάντια της Ελληνικής οικονομίας, και την δημιουργία ολόκληρων γενεών από ανεπαρκείς, τεμπέληδες, κρατικοδίαιτους και αντιπαραγωγικούς νέους ανθρώπους που ακούμπησαν την ανεπάρκεια και την ανασφάλεια τους σε μία υπηρεσία του δημόσιου ή/και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Επιπλέον η γιγάντωση του δημόσιου τομέα δημιούργησε στρατό ανίκανων και αλαζόνων Προέδρων, Διοικητών και Διευθυντών δημοσίων οργανισμών, οι οποίοι εάν δεν ήσαν ενδεδυμένοι τον κομματικό μανδύα του αφισοκολλητή, και δεν δρούσαν επί μακρόν ως παρατρεχάμενοι και Φιλιπινέζες πρωτοκλασάτων υπουργών και κομματικών στελεχών, όχι μόνον δεν θα είχαν την δυνατότητα να γίνουν πρόεδροι, διοικητές και διευθυντές αλλά, ορισμένοι από αυτούς, ούτε θυρωροί δεν θα μπορούσαν να διοριστούν με αξιοκρατικά κριτήρια σε κάποια σοβαρή εταιρεία του ιδιωτικού τομέα.

Και δεν αναφέρομαι σε απλά τυπικά προσόντα και «χαρτιά» που έτσι και αλλιώς είναι εύκολο να αποκτηθούν στις μέρες μας.

Αναφέρομαι σε ουσιαστικά προσόντα και σε επαγγελματικές διαδρομές που να αποδεικνύουν ότι ο συγκεκριμένος κομματικός εκλεκτός είναι ικανός για να του ανατεθεί η διοίκηση δημοσίων οργανισμών και ΔΕΚΟ.

Δυστυχώς ο δημόσιος τομέας είναι συνυφασμένος με το εκάστοτε κυβερνών κόμμα το οποίο τοποθετεί τις διοικήσεις των οργανισμών του, ανάλογα με τα χιλιόμετρα κομματικής αφισοκόλλησης και την ποσότητα «σάλιου» που έχει σπαταλήσει ο κάθε υποψήφιος για την θέση προέδρου, διοικητού και διευθυντού των οργανισμών του δημόσιου τομέα.

Και επειδή, συνήθως οι έντονα κομματικοποιημένοι και οι με πολιτικές παρωπίδες άνθρωποι δεν είναι και ότι ευφυέστερο ή αποδοτικότερο κυκλοφοράει στην αγορά εργασίας, αναλαμβάνοντας ελέω του κυβερνητικού κόμματος μια ανώτερη διοικητική θέση για τέσσερα χρόνια, επιδίδονται σε ένα όργιο ρουσφετολογίας και αδιαφανούς διοίκησης του οργανισμού, λεηλατώντας τον υπερχρεώνοντας τον και παραδίδοντας τον στον επόμενο κομματικό πρόεδρο, διοικητή και διευθυντή αποσυρόμενοι ατιμώρητοι και «διαπρέποντας» στην συνέχεια σε ακαδημαϊκές ή άλλες θέσεις, στην αναρρίχηση των οποίων απαιτείται διακομματική συναίνεση για να συνεχιστεί του βόλεμα των ημετέρων αποτυχημένων κομματικών σφουγκοκολάριων.

Η μοναδική λύση στο πρόβλημα είναι η άμεση συρρίκνωση του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Και ή συρίκνωση του δημόσιου τομέα πρέπει να γίνει άμεσα. Τώρα. Γιατί η ανοχή των Ελλήνων πολιτών έχει φτάσει στα όρια της.
Όποιος Πρωθυπουργός καταλάβει το πρόβλημα και εργαστεί προς την κατεύθυνση της επίλυσης του, θα κινηθεί προς την σωστή κατεύθυνση παρέχοντας ουσιαστικές υπηρεσίες σε αυτήν την πολύπαθη χώρα.


Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010

Επιστολή του "Koursarou" προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων

'Ελαβα το παρακάτω mail από τον φίλο που υπογράφει ως "Koursaros" και αφορά επιστολή του προς τον Πρόεδρο της βουλής των Ελλήνων.
Θεωρώ το κείμενο επίκαιρο και για αυτό το αναρτώ αυτούσιο.

Ναυτίλος
--------------------------------------------------

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε,

Τα ενθαρρυντικά & παρήγορα μέτρα που λάβατε με τις περικοπές αποζημιώσεων για τους παροικούντες το Ελληνικό Κοινοβούλιο, έστειλαν μηνύματα αισιοδοξίας για την συλλογική προσπάθεια διάσωσης της Εθνικής οικονομίας μας.

Μέσα σε καιρούς δύσκολους & χαλεπούς, όπως αυτούς που ζούμε και ενώ το κράτος που αναλάβατε ως δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση, βυθίζεται.

Με ένα Πρωθυπουργό, ο οποίος με πάθος προσπαθεί να αποδείξει ότι θα φέρει την οικονομική ανάπτυξη του τόπου με διαφανείς, νόμιμους & δίκαιους τρόπους.

Τόσα χρόνια κύριε Πρόεδρε, εμείς οι μισθωτοί είμαστε που στηρίζουμε όλο το σύστημα (τίμιο και μη τίμιο). Τα «μέτρα» που ανακοινώθηκαν θίγουν και πάλι κυρίως τους μισθωτούς. Είμαστε η μόνιμη εύκολη λύση, αφού φορολογούμεθα στην πηγή και δεν έχουμε off-shore και δεν μπορούμε όλοι να αμειβόμαστε με «μαύρα».

Είμαστε οι ίδιοι που πληρώνουν μέχρι σήμερα όλα τα σπασμένα, είμαστε αυτοί που κουράστηκαν να πληρώνουν (μήνας μπαίνει-μήνας βγαίνει), ένα σκασμό χρήματα σε φόρους και ασφάλιση. Και τα πληρώνουμε σε ένα κράτος κι ένα ασφαλιστικό σύστημα που δεν μας προσφέρει το παραμικρό. Που πρέπει να πληρώνουμε επιπλέον για όσα στην υπόλοιπη Ευρώπη θεωρούνται δεδομένα (κι ας μην είναι «σοσιαλιστικές» κοινωνίες).

Αυτό το ανάπηρο κράτος που συντηρείται χάρη στους φόρους των «δουλοπάροικων» είναι όχι μόνο ανίκανο να παρέχει τα ελάχιστα, να πιάσει τη φοροδιαφυγή, αλλά είναι και βαθύτατα διεφθαρμένο. Σε όποιο τομέα και να ψάξουμε, από τους αρουραίους που ροκανίζουν τεράστια ποσά στη δημόσια υγεία, μέχρι τη διαχείριση των καυσίμων των ενόπλων δυνάμεων, το ποσό που εξανεμίζεται είναι τεράστιο. Και σ’ αυτή τη κρατική μηχανή που είναι ανίκανη να ανταποκριθεί στο ρόλο της αλλά έχει οργανώσει μια χαρά το πώς θα γίνονται οι κομπίνες και πως θα ρέει το λάδι, έρχεται τώρα το αναγκαίο «πάγωμα» των μισθών.

Εμείς, λοιπόν, οι Έλληνες μισθωτοί πολίτες, πολίτες αυτής της δύσμοιρης χώρας, που τόσα δεινά υποφέρουμε τα τελευταία 36 έτη, από τους εθνοπατέρες μας πολιτικούς, με την μέχρι σήμερα εκφρασθείσα πολιτική τους, (οικονομική, εξωτερική, μεταρρυθμιστική, κ.α) και με το σκεπτικό ότι:
Πρώτον: Δεν υπάρχει διαφάνεια στο κράτος. Όμως το κράτος αποτελούμε όλοι εμείς και πρέπει να συμβάλλουμε. Και οι πολίτες θα μπορούσαν συμβάλλουν, αν έβλεπαν τους κρατούντες να δίνουν πρώτοι το παράδειγμα.(Κ. Στεφανόπουλος)
Δεύτερον: Θα αιμορραγήσουν έτι περισσότερο τα ταμεία του κράτους, την ώρα μάλιστα που υποτίθεται ότι η οικονομία της χώρας καταρρέει.
Τρίτον: Η προκλητική, επιπλέον, αποζημίωση των συμμετεχόντων βο(υ)λευτών (λες και δεν είναι η συμμετοχή τους μέρος των βουλευτικών καθηκόντων τους).
Τέταρτον (& κυριότερο): ουδέποτε μέχρι σήμερα καμία εξεταστική επιτροπή σκανδάλων, πλην μίας, (unfair) δεν κατέδειξε ενόχους, οι οποίοι να κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου & να καταδικαστήκαν, επειδή πράγματι ευθύνονταν,
Πέμπτον (& τελευταίο): Βέβαιοι και για αυτό το αποτέλεσμα των εξεταστικών σας επιτροπών

εκφράζουμε την παράκληση & απαίτηση μας όπως

Είτε ακυρώσετε τις εξεταστικές επιτροπές, επ’ ωφελεία της Εθνικής μας οικονομίας που φυλλοροεί & καταρρέει, ή οδηγηθείτε & ακολουθήσετε τις υποδείξεις του Ι. Καποδίστρια κατά την Δ’ Εθνοσυνέλευση:
«Ελπίζω ότι όσοι εξ´ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ´ εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ´ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της…»

«…εφ´ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».

Οψόμεθα
--

Με ναυτικούς κανονιοβολισμούς

Koursaros

Για την οικονομική κατάντια της χώρας, θα πάει κανείς φυλακή?

Είναι άδικο αυτό που συμβαίνει στην χώρα μας.

Οι πολιτικοί και οι πολιτευτές των κομμάτων της εξουσίας ,κακοδιοικούν απολαμβάνοντας ιδιαίτερων προνομίων, πλουτίζουν οι ίδιοι και «οι συνεργοί τους», και αφού καταστρέψουν την κρατική οικονομία υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών μας, αποσύρονται είτε σε πλουσιοπάροχη συνταξιοδότηση είτε αναλαμβάνοντας κρατικές ή κρατικοδίαιτες θέσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Δεν είναι δυνατόν η χώρα μας να ήλθε σε αυτήν την τραγική κατάσταση από μόνη της.

Κάποιος την διοικούσε και αποδεδειγμένα, πλέον, την κακο-διοικούσε.

Θα πάει κάποιος από τους υπευθύνους φυλακή?

Θα κατηγορηθεί κάποιος από τους κυβερνώντες για απιστία περί την διοίκηση ή έστω για βλακώδη ανικανότητα?

Και δεν μιλάμε για συντεχνιακές συγκαλύψεις με τα κολπάκια των εξεταστικών επιτροπών.

Μιλάμε για καταμερισμό ευθυνών και άμεση εκτέλεση ποινών.

Αν δεν γίνει αυτό προς γνώση κα παραδειγματισμό, τότε δεν υπάρχει κράτος δικαίου, αυτός ο τόπος δεν πρόκειται να σωθεί και το κράτος θα συνεχίσει να βουλιάζει στην ρεμούλα, στο βόλεμα των ημετέρων και θα υπόκειται την ληστρική διαχείριση των εκάστοτε κυβερνώντων.

Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010

Θα πληρώσει κανένας πολιτικός για την κατάντια στην οποία οδήγησαν τον Ελληνικό λαό?

Εκατό μέρες διακυβέρνησης της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Μέχρι στιγμής έχουμε δει μόνον λάθη, προχειρότητες και ολιγωρία στο θέμα της στελέχωσης της δημόσιας διοίκησης.

Μόνον με εξαγγελίες και σκέψεις δεν κυβερνάται μια χώρα, πόσο μάλλον μια κατεστραμμένη οικονομικά χώρα.

Αν δεν μειωθεί άμεσα το κόστος του δημόσιου τομέα, και αν δεν γίνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι παραγωγικοί δεν υπάρχει γιατρειά και θα καταντήσουμε οι παρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η οικονομική κατάσταση της χώρας είναι οικτρή και αν η παρούσα κυβέρνηση ακολουθήσει τα χνάρια της μικροκομματικής πολιτικής, του βολέματος των ημετέρων και της περαιτέρω διόγκωσης του δημόσιου τομέα, πολύ φοβάμαι ότι αυτή η οικονομική κατάσταση θα καταστεί μη αναστρέψιμη.

Για ποιο λόγο να τρέξουν όμως και να ιδρώσουν οι κυβερνώντες?

Σάμπως και αν τα κάνουν πιο σκατά από τους προηγούμενους θα υποστούν καμία κύρωση?

Απλώς θα πάνε στην αντιπολίτευση, και λοιπόν? - χέστηκε η φοράδα στα αλώνι- που λέει και ο λαός μας.

Θα ξεκουράζονται και θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν των προνομίων σαν βουλευτές ή πρώην υπουργοί και πρωθυπουργοί.

Και ο λαός θα πληρώνει τα τραγικά τους λάθη.

Θα επιμείνω στο θέμα των ευθυνών για αυτούς που έφεραν την χώρα σε αυτό το χάλι.

Ο προηγούμενος πρωθυπουργός και οι αρμόδιοι για τα οικονομικά υπουργοί, απολαμβάνουν προνομίων αντί να κάθονται στο εδώλιο του κατηγορουμένου και να δικάζονται για το κακό που προκάλεσαν στον τόπο.

Που είναι το κράτος δικαίου?

Εάν δεν αποδοθούν ευθύνες στους πολιτικούς που κυβέρνησαν την χώρα και διέπραξαν αυτό το απεχθές έγκλημα κατά του Ελληνικού λαού, δεν πρόκειται να υπάρξει και προβληματισμός και συμμόρφωση των τωρινών και μελλοντικών διαχειριστών της κυβερνητικής εξουσίας αυτού του τόπου.

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010

Η άποψη μιας δημοσίας υπαλλήλου για το θέμα της μονιμότητας στο δημόσιο τομέα.

Με αφορμή το post της 4ης Ιανουαρίου με θέμα «Άθλια από πλευράς καθαριότητας η εικόνα του Πειραιά» όπου μεταξύ άλλων αναφέρομαι και στο «απαράδεκτο καθεστώς μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων», έλαβα ένα mail-επιστολή από νεαρή δημόσια υπάλληλο που υπογράφει με το ψευδώνυμο «Ιφιάνασσα» (κατά την Ελληνική μυθολογία κόρη του Προίτου, βασιλέα της Τίρυνθας).

Μου άρεσε ο τρόπος γραφής και ο τρόπος σκέψης της «Ιφιάνασσας» και για αυτό δημοσιεύω παρακάτω αυτούσιο το κείμενο της.

-----------------------------------------------------

«Πρέπει να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε» [Μαχάτμα Γκάντι]


Θα είμαι απ' τους πρώτους που θα ταχτώ υπέρ, αν και όταν τεθεί το ζήτημα της κατάργησης της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων.
Αναρωτιέμαι όμως, αν δεν υπήρχε το κίνητρο της περιβόητης μονιμότητας, ποιος νέος άνθρωπος θα πήγαινε τελικά στο Δημόσιο και για ποιο λόγο?

Για ένα χαμηλό μισθό ή για την παντελή έλλειψη δημιουργικότητας?

Αν τα παιδιά μας, όντας στο Δημόσιο, ήταν αντιμέτωπα με τον ανταγωνισμό και την ανασφάλεια του ιδιωτικού τομέα, θα θέλαμε διακαώς να γίνουν Δημόσιοι Υπάλληλοι.?

Το θέμα λοιπόν είναι η νοοτροπία. Το Δημόσιο είναι συνώνυμο της τεμπελιάς και του ωχαδερφισμού, γιατί έτσι το καταντήσαμε. Κάποιος μας μύησε σε αυτή την συμπεριφορά, δεν γεννηθήκαμε με αυτήν.

Και εμείς βεβαίως την ασπαστήκαμε χωρίς αντίσταση, γιατί βόλευε την «ζωούλα μας».

Και το καταραμένο ΒΟΛΕΜΑ δεν αλλάζει με νόμους. Αλλάζει όταν αλλάξει η νοοτροπία μας και η παιδεία μας...ακόμα και ο τρόπος που μας ανατρέφουν οι γονείς μας.

Όταν έπρεπε να διαλέξω μεταξύ Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα, όλοι οι γνωστοί μου, και όσοι με αγαπούν, μου είπαν: Πήγαινε...θα είσαι αραχτή και πάνω απ' όλα μόνιμη.........

Και πήγα.

Δεν είμαι αραχτή -λόγω συνείδησης- είμαι όμως μόνιμη.

Κανείς δεν μου είπε: «Πήγαινε για να κάνεις κάτι καλύτερο, πήγαινε για να δώσεις ένα κομμάτι από τα χιλιάδες κομμάτια πάζλ του καλού εαυτού μας, που χρειάζονται σε αυτή την χώρα για να αλλάξουν τα πράγματα»

Υπέρ της κατάργησης της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων λοιπόν. Αφού είμαστε ανίκανοι να βγάλουμε ευσυνείδητους πολίτες, ας βγάλουμε τον βούρδουλα.

Έτσι είναι. Όταν θέτουμε κανόνες, πρέπει να εξετάζουμε και το DNA του κάθε λαού. Εμείς οι Έλληνες δηλώνουμε ανυπότακτοι, με κριτικό πνεύμα και όλα τα συναφή. Η «ψευτομαγκιά» μας, είναι και η περηφάνια μας.

Αναρωτιέμαι όμως γιατί αυτή η κακώς εννοούμενη «περηφάνια», προοδεύει κ εξελίσσεται σε κάτι καλύτερο στο εξωτερικό κ' στην Ελλάδα πρέπει να επισημάνουμε τα απολύτως αυτονόητα: Να είστε ευγενικοί με τους πολίτες. Με αλλά λόγια μας παρακαλούν -επισήμως- να κάνουμε αυτό για το οποίο μας πληρώνουνε.

Τελικά η νοοτροπία μοιάζει με την αγάπη. Όσο δύσκολο είναι να την αποκτήσεις, άλλο τόσο δύσκολο είναι να την καταργήσεις.

Η νοοτροπία δεν είναι ένα πακέτο τσιγάρα. Δεν την καταργείς πετώντας την απ' το παράθυρο. Την χτίζεις ή την ανατρέπεις μέρα με την μέρα, βήμα, βήμα.

Αλλά ποιος ασχολείται σήμερα με αυτά τα ζητήματα! Μάλλον κι εγώ, γράφοντας αυτές τις αράδες, ανήκω στους αδικαιολόγητα ρομαντικούς και γραφικούς αυτού του πλανήτη.

Δυστυχώς με την παιδεία μας, την ανατροφή μας, που είναι τελικά και ο πυρήνας των προβλημάτων μας, δεν υπάρχει ούτε χώρος, ούτε χρόνος...
Και κυρίως ούτε τηλεοπτική κάλυψη......

Ιφιάνασσα

Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010

Ο τρόπος της πρόσφατης διακυβέρνησης της χώρας, πιθανόν να τεκμαίρει έγκλημα σε βάρος του Ελληνικού λαού.

Οι πρόσφατες εξελίξεις, με τους αρμοδίους της Ευρωπαϊκής Ένωσης εγκατεστημένους στην χώρα μας να ελέγχουν λεπτομερώς τον προϋπολογισμό και το δημοσιονομικό πρόγραμμα της, τις απαξιωτικές δηλώσεις των υπουργών και στελεχών κυβερνήσεων των σοβαρών Ευρωπαϊκών και όχι μόνον κρατών, αλλά και την εν γένει υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας μας, αποκάλυψαν το μεγαλύτερο, μεταπολεμικά, πολιτικό έγκλημα που συντελέστηκε σε βάρος του Ελληνικού λαού.

Μια μεγάλη ομάδα ανίκανων ή/και διεφθαρμένων πολιτικών που κυβέρνησαν την χώρα τα τελευταία χρόνια, κατάφεραν να υποθηκεύσουν το μέλλον του Ελληνικού λαού για τις επόμενες, τουλάχιστον, δύο δεκαετίες.

Τόσο μεγάλο κακό, νομίζω ότι, δεν έκανε στην Ελλάδα ούτε η χούντα των συνταγματαρχών, οι οποίοι ούτως ή άλλως πλήρωσαν ή και πληρώνουν ακόμα για τα εγκλήματα τους.

Εκμεταλλευόμενοι την ακατανόητη ανοχή του Ελληνικού λαού, η προηγούμενη κυβέρνηση υπό τον «συντονισμό» ενός τεμπέλη όπως κατά κόρο έχει γραφτεί, ανίκανου όπως αποδείχτηκε εκ των πραγμάτων και αποδεδειγμένα ριψάσπιδα πρωθυπουργού, για πέντε ολόκληρα χρόνια παρέδωσε την χώρα σε ένα όργιο λεηλασίας του κράτους, κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος και βολέματος των κάθε λογής ανίκανων, (με τον ηπιότερο χαρακτηρισμό), «ημετέρων» με την τοποθέτηση τους στην διαχείριση υπουργείων, και κάθε μορφής και υπόστασης δημόσιου οργανισμού και φορέα.

Και όλα αυτά με το σύνθημα «σεμνά και ταπεινά» για την επανίδρυση του κράτους.

Αποτέλεσμα της ανικανότητας και της τουλάχιστον, (και πάλι με τον ηπιότερο χαρακτηρισμό), όχι χρηστής διαχείρισης του κράτους, είναι η σημερινή δεινότατη οικονομική κατάσταση της χώρας.

Το μέγεθος της ζημιάς για την χώρα είναι τέτοιο που προφανώς συντρέχουν λόγοι ώστε να καταλογισθούν ευθύνες σε επίπεδο εγκλήματος κατά του Ελληνικού λαού.

Ενδεχομένως πολλοί και ιδίως οι περισσότεροι εμπλεκόμενοι στο εθνικό έγκλημα, να σπεύσουν να με χαρακτηρίσουν υπερβολικό, λαϊκιστή, εθνικιστή ή και πολιτικά αντίθετο στην προηγούμενη κυβέρνηση και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν είμαι, συνειδητά τουλάχιστον, τίποτα από όλα αυτά, αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι θα πρέπει να μάθουμε κάποτε όλοι και ιδίως οι πολιτικοί , ότι δεν μπορούν να εγκληματούν σε βάρος του κράτους και του Ελληνικού λαού χωρίς να τιμωρούνται.

Ο πρώην πρωθυπουργός αφού ολοκλήρωσε την αποστολή του είναι σε χειμερινές διακοπές, οι πρώην τσάροι της οικονομίας, υπουργοί, πρόεδροι και διοικητές οργανισμών είναι ακόμα εν ενεργεία πολιτικοί ή ιδιωτεύουν απολαμβάνοντας τα «οφέλη» από την πενταετή διακυβέρνηση της χώρας , και ο δύστυχος λαός προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε αυτό το χάος που δημιούργησαν οι ανόητοι, ανίκανοι και, πιθανώς ή μάλλον προφανώς, διεφθαρμένοι κυβερνώντες.

Πιο μήνυμα περνάει στα νέα παιδιά που αύριο ενδεχομένως να ασχοληθούν με την πολιτική και τα κοινά αυτού του τόπου?

Το μήνυμα της αλαζονείας, της ασυλίας, της συγκάλυψης και της ατιμωρησίας των πολιτικών.

Με τέτοια μηνύματα και η επόμενη γενιά πολιτικών και κυβερνητικών στελεχών, δεν θα είναι οι άριστοι όπως θα έπρεπε να είναι, αλλά θα είναι τα λαμόγια, οι επιτήδειοι και το χειρότερο γενικότερα κομμάτι του κοινωνικού ιστού αυτής της χώρας.

Είναι εθνική ανάγκη να αποκτήσουν ξανά οι πολιτικοί την αίγλη ενός Βενιζέλου (Ελευθερίου), ενός Τρικούπη, ενός Καραμανλή (του original), ενός Παπανδρέου (Ανδρέα) και από άποψη σοβαρότητας και εργατικότητας ενός Κώστα Σημίτη.

Ένας τρόπος υπάρχει να αποκτήσει και πάλι η πολιτική την αίγλη και την σοβαρότητα της.

Να συγκληθεί άμεσα μία σοβαρή και ουσιαστική εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή, ή και ένα δικαστήριο πολιτικών εγκληματιών η οποία αφού εντοπίσει τους εγκληματίες πολιτικούς, (γιατί έγκλημα υπάρχει άρα υπάρχουν και εγκληματίες), θα αποδώσει τις ευθύνες και τις ποινές που αναλογούν σε καθένα εξ αυτών ώστε κάποτε να αρχίσει να λειτουργεί το κράτος δικαίου σε αυτήν την ταλαίπωρη χώρα.

Αυτοί που έφεραν την χώρα και τον Ελληνικό λαό σε αυτήν την κατάντια, θα πρέπει να πληρώσουν με κατάσχεση των περιουσιακών τους στοιχείων, να στερηθούν το δικαίωμα συμμετοχής στους στα κοινά για χρονικό όριο ανάλογο της ανικανότητας που επέδειξαν κατά την τέλεση των κρατικών καθηκόντων που τους είχαν ανατεθεί, και της συμμετοχής τους σε οποιασδήποτε μορφής ενέργειες που συνιστούν κρατική λεηλασία και όχι να απολαμβάνουν ασυλίας ή και προνόμια πρώην και εν ενεργεία πολιτικών.

Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010

Άθλια από πλευράς καθαριότητας η εικόνα του Πειραιά

Ευχόμενος σε όλους να έχετε μια καλή και ευτυχισμένη χρονιά και παρότι είμαι φύσει αισιόδοξος άνθρωπος, εν τούτοις φοβάμαι ότι το 2010 θα είναι μια δύσκολη χρονιά.

Για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας που κατά την γνώμη μου οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην ανικανότητα των κυβερνώντων, στην διόγκωση του δημόσιου τομέα και στο απαράδεκτο καθεστώς μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, θα επανέλθω σύντομα με εκτενές post.

Σήμερα θα ήθελα να σταθώ στην άθλια εικόνα που παρουσιάζει ο δήμος του Πειραιά από πλευράς καθαριότητας.

Συγκρίνετε την εικόνα του Δήμου Πειραιά, από άποψη καθαριότητας, με οποιαδήποτε πολιτισμένη Ευρωπαϊκή πόλη και πέστε μου έναν λόγο για τον οποίο οι υπεύθυνοι του δήμου και ο δήμαρχος της πόλης πρέπει να εξακολουθούν να είναι στην θέση τους.

Που είναι οι οργανωμένοι κομματικοί «στρατοί» να διαδηλώσουν κατά αυτής της αθλιότητας που συντελείται σε βάρος των κατοίκων του Πειραιά.

Που είναι αυτοί που ψήφισαν τον δήμαρχο και, προφανώς, διαψεύστηκαν οι ελπίδες τους για μια καθαρή και ευνομούμενη πόλη, να στείλουν στο δημαρχιακό μέγαρο τα σκουπίδια που συγκεντρώνονται στις γειτονιές της πόλης.

Για την καθαριότητα, είναι εμφανέστατη η εγκατάλειψη και όσο για την ασφάλεια, προσπαθήστε να διασχίσετε τα πεζοδρόμια της οδού ΙΙας Μεραρχίας εκεί κατά το σούρουπο και θα με θυμηθείτε.

Θα πρέπει κάποια ώρα οι πολίτες αυτής της χώρας να πάψουν να είναι κομματικοί οπαδοί και να ψηφίζουν με κριτήριο την αναγνωρισιμότητα του κάθε "λαμπερού" υποψηφίου, αλλά να ψηφίζουν με βάση τις δυνατότητες των υποψηφίων, τα προγράμματα τους και το συμφέρον του τόπου.

Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009

Ο Νίκος Κακαουνάκης έφυγε χθες στα 71 του χρόνια.

Γεννημένος στην Κρήτη το 1938 ο Νίκος Κακαουνάκης απεβίωσε χθες στο νοσοκομείο ΙΑΣΩ GENERAL.

Εμβληματική, ιδιόμορφη δημοσιογραφική μορφή και γραφή ο Νίκος Κακαουνάκης, μαχητικός και σταθερός στα πιστεύω και τις ιδέες του, μάχιμος και πολυπράγμων δημοσιογράφος, δικαίως μπορεί να θεωρηθεί ο τελευταίος της γενιάς των αληθινών ρεπόρτερ.

Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009

Τι λέει ο λαός για τους πολιτικούς και για τους κυβερνώντες αυτήν την ταλαίπωρη χώρα.

Είναι γεγονός ότι ο λαός είναι θυμόσοφος.

Ας δούμε κάποιες πασίγνωστες παροιμίες και ας τις συγκρίνουμε με δύο δημοσιογραφικούς τίτλους της καθημερινότητας μας .

Από όταν βγήκε το συγνώμη, χάθηκε το φιλότιμο.

Είδηση: Ο Πρωθυπουργός της χώρας αντελήφθη ότι η μεθόδευση για τα τέλη κυκλοφορίας ήταν εις βάρος του μέσου Έλληνα και ζήτησε συγνώμη υποσχόμενος ότι θα διορθωθεί το θέμα το 2011.

Σχόλιο : Η πραγματικότητα είναι ότι μια σοσιαλιστική κυβέρνηση τιμωρεί τον Έλληνα πολίτη που το μόνο του έγκλημα είναι ότι αδυνατεί να αγοράσει καινούργια αστραφτερή Mercedes, και τον δουλεύει και από πάνω γιατί μέχρι το 2011 ποιος ζει και ποιος πεθαίνει.

Παλιός γάιδαρος καινούργια περπατησιά δεν κάνει.
Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

Είδηση: Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Πρώτο Θέμα», η πλειονότητα των υπουργών, δια μέσου των συνεργατών τους, αποδέχθηκαν ευχαρίστως το ακριβό laptop που τους προσέφερε ως δώρο «ιδιωτική εταιρεία».

Σχόλιο : Αν είναι αλήθεια αυτό που λέγεται, ότι κάθε χώρα έχει τους πολιτικούς που της αξίζουν, τότε οι πολίτες αυτής της χώρας πρέπει να είμαστε πολύ ελεεινοί άνθρωποι και να περιμένουμε, σύντομα, διόγκωση του δημόσιου τομέα και κατ΄ επέκταση του δημόσιου χρέους, νέα Βατοπέδια, νέες Siemens και όλα αυτά τα λουλούδια που το πολιτικό και κοινωνικό μας σύστημα επιτρέπει να ανθίζουν.

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

AEGEAN WIND- Επαναπατρισμός των σωρών των Ελλήνων ναυτικών.

Θα επανέλθω στο θέμα του AEGEAN WIND όπου, όπως προκύπτει από τα πρώτα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, το πλοίο ήταν χωρίς ελλείψεις, ανήκε στην κλάση ενός «δύσκολου» νηογνώμονα (αυτόν του ABS) και είχε πρόσφατα επιθεωρηθεί από το American Coast Guard χωρίς να εντοπιστούν ευρήματα.

Αυτό σημαίνει ότι παρότι το πλοίο ήταν περίπου 25 ετών ήταν καλοδιατηρημένο και αξιόπλοο.

Δυστυχώς φάνηκε ακόμα μια φορά πόσο δύσκολο είναι το ναυτικό επάγγελμα και για λόγους ασφαλείας, δεν επιτρέπεται καμία χαλάρωση ή και παρέκκλιση από τους κανονισμούς του πλοίου ούτε τις ημέρες των γιορτών που ο υπόλοιπος κόσμος μπορεί να χαλαρώνει ακόμα και με εορταστικές συνάξεις στους χώρους εργασίας.

Αυτά τα γράφω μετά λόγου γνώσεως και ας σπεύσουν πάλι κάποιοι εντεταλμένοι ή/και κομματικοί κοντυλοφόροι να με κατηγορήσουν ότι εκπροσωπώ εφοπλιστικά συμφέροντα.

Οι ευθύνες όπου υπάρχουν, γιατί προφανώς υπάρχουν ευθύνες αφού χάθηκαν εννέα ναυτικοί, θα πρέπει να εντοπιστούν και να αποδοθούν χωρίς κραυγές και αναθέματα, αλλά με υπευθυνότητα και σεβασμό στην μνήμη των εκλιπόντων.

Πρωταρχικό μέλημα των αρχών πρέπει τώρα να είναι η καταβολή κάθε προσπάθειας για να ξεπεραστούν τα όποια προβλήματα ανέκυψαν με τις αρχές των Ολλανδικών Αντιλλών, ώστε να γίνει άμεσα ο επαναπατρισμός των σωρών των τριών άτυχων Ελλήνων ναυτικών για να αποδοθούν στους οικείους τους και να ταφούν σύμφωνα με τις χριστιανικές παραδόσεις.


Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009

Το θέμα των υψηλών αμοιβών της ΕΡΤ.

Έχω την αίσθηση ότι στους χαλεπούς οικονομικά καιρούς που περνάμε, το θέμα των υψηλών αμοιβών των δημοσιογράφων και των στελεχών της ΕΡΤ προκαλεί το περί χρηστής διοίκησης και περί δικαίου αίσθημα και αποτέλεσε μία ακόμα αφορμή για να διογκώσει το κλίμα αγανάκτησης του Ελληνικού λαού απέναντι στους κάθε λογής κρατούντες. Δεν είναι δυνατόν ο Ελληνικός λαός, μέσω της υποχρεωτικής εισφοράς στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, να πληρώνει τόσους πολλούς στην καλύτερη περίπτωση μη αποδοτικούς, (είναι δεδομένη η χαμηλή τηλεθέαση των εκπομπών της ΕΡΤ), ή ακόμα χειρότερα αργόμισθους κομματικούς και άλλους ημέτερους που δεν έχουν κανένα απολύτως λόγο επαγγελματικής ύπαρξης. Εάν υπάρχει εθνική ανάγκη ύπαρξης κρατικού καναλιού τηλεόρασης, αυτό θα πρέπει να λειτουργεί με χαμηλόμισθους δημοσίους υπαλλήλους για παραγωγή «στεγνών» ειδησεογραφικών εκπομπών, εκπαιδευτικών προγραμμάτων και ντοκιμαντέρ χαμηλού κόστους, ώστε απλώς να διατηρείται στον «αέρα». Την στιγμή που υπάρχουν τόσα πολλά ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια που καμιά επιβάρυνση δεν προκαλούν στην τσέπη μας, είναι ακατανόητη η ύπαρξη της ΕΡΤ με την σημερινή της υπόσταση και οι πρόσφατες αποκαλύψεις για υψηλόμισθους δημοσιογράφους και βολεμένα στελέχη προκαλούν τον απλό Έλληνα που πολλές φορές, ακόμα και εργαζόμενος σε δυο «πραγματικές» δουλειές, δυσκολεύεται να τα φέρει βόλτα και να ζήσει αξιοπρεπώς την οικογένεια του. Ο προϋπολογισμός της ΕΡΤ, καλύπτεται εξ ολοκλήρου από το υστέρημα των Ελλήνων και για αυτό οι εργαζόμενοι της θα έπρεπε να ακολουθούν τα μισθολογικά κλιμάκια των υπολοίπων δημοσίων υπαλλήλων. Όλοι περιμένουμε από τον Πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου να τονώσει το περί δικαίου αίσθημα της κοινής γνώμης αλλά και των νέων -κυρίως- ανθρώπων, φροντίζοντας να διορθωθεί άμεσα αυτός ο παραλογισμός σπατάλης τον λογαριασμό του οποίου καλούνται να πληρώνουν σε μηνιαία βάση όλοι οι Έλληνες.

Ο Πειραιάς επάξια διεκδικεί το βραβείο του πιο βρώμικου Δήμου.

http://peiratikoreportaz.blogspot.com/2009/12/blog-post_6412.html Εξαιρετικό το σχόλιο για την κατάσταση καθαριότητος στον Πειραιά από τον Σάββα Αθανασίου του οποίου, ειρήσθω εν παρόδω, δηλώνω fun. Νομίζω ότι ο δήμαρχος Πειραιά κ. Π.Φασούλας πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα και να αρχίζει να καθαρίζει την πόλη γιατί η κατάσταση έχει φθάσει στο απροχώρητο.

Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009

AEGEAN WIND – Τι έφταιξε?

Με αφορμή τον άδικο χαμό, ανήμερα των Χριστουγέννων, των τριών Ελλήνων και των έξι αλλοδαπών ναυτικών του AEGEAN WIND, οι κάθε λογής ηλεκτρονικοί «κοντυλοφόροι» άρχισαν να κραυγάζουν και να αναθεματίζουν προς κάθε κατεύθυνση. Είναι εξαιρετικά οδυνηρό να χάνονται ανθρώπινες ζωές, και δυστυχώς η ναυτική οικογένεια έχει πάμπολλες φορές θρηνήσει θύματα. Το επάγγελμα του ναυτικού είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο επάγγελμα, και όλοι γνωρίζουν ότι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε ένα πλοίο είναι να ξεσπάσει πυρκαγιά. Το ξέρουν πολύ καλά οι ναυτικοί και είναι εξαιρετικά προσεκτικοί σε αυτό το θέμα. Το ξέρουν και οι αρμόδιοι διεθνείς οργανισμοί και τα κράτη μέλη τους και έχουν επιβάλλει αυστηρούς κανονισμούς για συστήματα ασφαλείας στα πλοία, που αφορούν τον εντοπισμό μιας εστίας φωτιάς (πυρανίχνευση) και συστήματα καταπολέμησης της πυρκαγιάς (πυρόσβεση). Στην συγκεκριμένη περίπτωση του AEGEAN WIND πολύ φοβάμαι ότι υπήρξε συνδυασμός αιτιών-παραγόντων που οδήγησε στην απώλεια των εννέα ναυτικών. Η πυρκαγιά στον χώρο ενδιαιτήσεως του πληρώματος (κομοδέσιο), συνήθως παραπέμπει σε λάθος με εμπλοκή του ανθρώπινου παράγοντα, ενώ η επέκταση και η μη έγκαιρη-αυτόματη κατάσβεση της πυρκαγιάς είναι πιθανό να οφείλεται και σε δυσλειτουργία των συστημάτων ασφαλείας του πλοίου. Ευελπιστώ ότι η κατάσταση του πλοίου (η φωτιά σβήστηκε), θα επιτρέψει την διερεύνηση των αιτίων της πυρκαγιάς και θα δοθούν απαντήσεις σε ερωτήματα που αφορούν στον μη έγκαιρο εντοπισμό και στην κατάσβεση της. Σε κάθε περίπτωση είναι νωρίς για να αναθεματίζουμε τους «κακούς εφοπλιστές», τις «ολιγωρούσες αρχές», την μη έγκαιρη επέμβαση του παράκτιου στην περιοχή που έπλεε το πλοίο κράτους και ότι βάλλει ο νους του κάθε άσχετου ή και εντεταλμένου ηλεκτρονικού ή έντυπου κοντυλοφόρου. Κλείνοντας να πω και εγώ με την σειρά μου ότι θεωρώ μέγα λάθος την διάσπαση των αρμοδιοτήτων του πρώην υπουργείου ναυτιλίας. Η Ελλάδα είναι μια από τις μεγαλύτερες εμπορικες-ναυτικές δυνάμεις του κόσμου, η ναυτιλία συνεισφέρει σε πολύ μεγάλο βαθμό στην οικονομία της χώρας μας και είναι επιβεβλημένη η ύπαρξη αυτόνομου υπουργείου εμπορικής ναυτιλίας. Όμως το γεγονός της πυρκαγιάς του AEGEAN WIND και ο τραγικός χαμός των εννέα ναυτικών καμιά απολύτως διαφοροποίηση δεν θα είχε με την ύπαρξη ή όχι αυτόνομου υπουργείου ναυτιλίας. Τα συλλυπητήρια μου στις οικογένειες των ναυτικών που χάθηκαν, και εύχομαι ο χρόνος που μας έρχεται να φέρει στους εργαζόμενους στις θάλασσες μόνον χαρές και να μην έχουμε κανένα άλλο ναυτικό ατύχημα..

AEGEAN WIND - Η άποψη του "Exantas"

Έλαβα σήμερα το παρακάτω e-mail με τις απόψεις του "Exanta" σχετικά με το ατύχημα του AEGEAN WIND και το δημοσιεύω αυτούσιο. Θα ήθελα με την σειρά μου να συλλυπηθώ τις οικογένειες των ναυτικών που χάθηκαν και να ευχηθώ να μην υπάρξουν άλλα ατυχήματα σε Ελληνικό πλοίο. --------------------------------------------- Το μήνυμα του Εxanta έχει ως ακολούθως: Όσοι ασχολούμαστε σοβαρά με την Ναυτιλία είχαμε εγκαίρως διαγνώσει την σημασία και την ανάγκη, ώστε ο Διοικητικός φορέας αυτής να είναι ένα ξεχωριστό και αυτοτελές Υπουργείο, που να λειτουργεί ως ένα ενιαίο και συμπαγές σύνολο και να καλύπτει όλες τις υποδομές και δραστηριότητες της εμπορικής μας ναυτιλίας. Ότι είναι επίσης απολύτως αναγκαίο, το αυτοτελές αυτό Υπουργείο (Εμπορικής Ναυτιλίας), να το λειτουργεί ένα εξίσου ενιαίο και συμπαγές Οργανωμένο σύνολο (σαν το Λιμενικό Σώμα), που να εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία και που θα στηρίζει την απαιτουμένη εμπιστοσύνη. Οι αδυναμίες του εκτρώματος που έχει επί του παρόντος δημιουργηθεί θα γίνουν ορατές όταν θα υπάρξει σοβαρό περιστατικό και θα αντιληφθούν οι πειραματιζόμενοι της νέας διακυβέρνησης, την γκάφα τους. Ένα τέτοιο περιστατικό, δυστυχώς, συνέβει εχθές και αναδείχθηκε το μπάχαλο που με τόση απερισκεψία, ακαδημαϊκοί, σύμβουλοι, και άλλοι "δήθεν σχετικοί" με την ναυτιλία, δημιούργησαν. Δεν ισχυριζόμεθα ότι θα άλλαζε το αποτέλεσμα ή θα προλαμβάνετο το ατύχημα. Άλλα όμως που συνέβησαν και για τα οποία σύντομα θα ενημερωθούμε , ανέδειξαν την τραγικότητα της κατάστασης που δημιουγήθηκε με την διάλυση του ΥΕΝ, μάλιστα κύριοι, διάλυση λέγεται αυτό που συντελέστηκε όσο και να ρετουσάρετε τις έννοιες. Θα επανέλθουμε, καθώς το πένθος της ναυτικής οικογένειας δεν επιτρέπει την κριτική, στην παρούσα χρονική στιγμή. Συλλυπούμαστε από βάθους καρδιάς τις οικογένειες των εκλιπόντων ναυτικών μας. Με θαλασσινούς χαιρετισμούς, Exantas ------------------------------------------------

Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009

Ευχές.

Ευχαριστώ θερμά για τις ευχές σας. Εύχομαι σε όλους καλά και ευτυχισμένα Χριστούγεννα.

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη- Η επόμενη μέρα.

Έφυγε και ο Χρήστος Λαμπράκης, ένας χαρισματικός, ποιοτικός άνθρωπος -ρυθμιστής το πάλαι ποτέ της πολιτικής ζωής του τόπου?-, και «πατριάρχης» των παραδοσιακών εκδοτών. Εκτιμώ ότι το δίδυμο Σταύρου Ψυχάρη – Γιάννη Πρετεντέρη διαθέτει τις ικανότητες και τα εχέγγυα ότι το έργο του εκλιπόντος εκδότη θα συνεχιστεί.

Αυτή η χώρα δεν σώζεται με τίποτα.

Μου έκανε εντύπωση το θέμα της απόπειρας αυτοκτονίας του νεαρού φοιτητή της νομικής, ο οποίος είχε επιλεγεί ως νομικός σύμβουλος στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Δεν θα σταθώ στην ανθρώπινη διάσταση του θέματος και εύχομαι γρήγορα περαστικά στον παραλίγο αυτόχειρα. Αυτό που με προβληματίζει είναι η συμπεριφορά του υπουργού και φοβάμαι ότι με τέτοιες νοοτροπίες, αυτή η χώρα δεν σώνεται με τίποτα. O αρμόδιος υπουργός επέλεξε ως νομικό σύμβουλο για να διευθετήσει τα θέματα του Ελληνικού κράτους, ένα νεαρό φοιτητή-παιδί γνωστού του, ο οποίος δεν είχε καν πτυχίο νομικής. Μετά την με τόσο τραγικό τρόπο αποκάλυψη της ενέργειας του, ο συμπαθής κατά τα άλλα υπουργός, αντί να βγεί και να δηλώσει δημόσια συγνώμη για το ατόπημα του, δημοσίευσε στην προσωπική του ιστοσελίδα σχετική επιθετική ανακοίνωση, την οποία αυτούσια παραθέτω στην κρίση σας :
….«Από χθες το πρωί και με αφορμή μια τραγική ανθρώπινη ιστορία που αφορά σε συνεργάτη μου, επιχειρείται ένας “μιντιακός” κανιβαλισμός κυρίως μέσω ίντερνετ, που προκαλεί πολλά ερωτήματα. Προσπαθούν κάποιοι να δημιουργήσουν νοσηρά σενάρια εκεί που η πραγματικότητα μιλά από μόνη της και δεν επιδέχεται απολύτως καμία αμφισβήτηση. Επέλεξα να δώσω μια ευκαιρία σε ένα νέο άνθρωπο με ικανότητες, εντιμότητα και ευαισθησία, περιμένοντας καλή τη πίστη να μου προσκομίσει το πτυχίο του, χωρίς κανένα απολύτως οικονομικό κόστος για το Δημόσιο. Καλώ όλους να σεβαστούν το νέο που ευτυχώς βρίσκεται στη ζωή και χρειάζεται τη στήριξη όλων μας για να βγει πιο δυνατός από αυτήν την περιπέτεια, όπως και την οικογένειά του που αυτές τις ώρες δοκιμάζεται. Επιτέλους, να σταματήσει τώρα η συνωμοσιολογία και τα αρρωστημένα σενάρια.»…
Και σας ερωτώ. Θα δινόταν ποτέ τέτοια «ευκαιρία» σε άλλον φοιτητή έστω και αριστούχο-πτυχιούχο της νομικής αν δεν ήταν γιος, ανιψιός ή φίλος , φίλου του υπουργού.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο αρμόδιος υπουργός δεν ήξερε καν αν ο συνεργάτης που επέλεξε είχε πτυχίο. Πως λοιπόν γνώριζε τις ικανότητες του? Με πια αξιοκρατικά κριτήρια έδωσε «ευκαιρία» στον συγκεκριμένο νέο? Το συγκεκριμένο γεγονός πέρα από την ανθρώπινη τραγική πλευρά του, δείχνει και την τραγική κατάσταση της δημόσιας διοίκησης. Ο δημόσιος τομέας, παρά τις πομπώδεις εξαγγελίες για αξιοκρατία, προώθηση των ικανών και παροχή ίσων ευκαιριών σε όλους τους Έλληνες, εξακολουθεί να δίνει ευκαιρίες σε ημέτερους, γνωστούς του γνωστού, συγγενείς, «ομόσταβλους» κομματικά και κατά την κρίση του εκάστοτε υπουργού, βουλευτή, διοικητή ΔΕΚΟ και όποιου άλλου κομματικού στελέχους ο οποίος διαφεντεύει με τον χειρότερο, δυστυχώς, τρόπο τις τύχες μας. Για αυτό σας λέω φίλοι μου δεν πάμε καλά και ελπίζω τα ανακλαστικά του Πρωθυπουργού της χώρας να λειτουργήσουν μήπως κάποια ευλογημένη ώρα αρχίσουν να διορθώνονται τα κακώς κείμενα.

Επικοινωνία

Κατακλύστηκε το e-mail μου με θετικά μηνύματα και σχόλια σας, και σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον που δείχνεται για τις απόψεις μου. Πήρα και μηνύματα ανθρώπων που δηλώνουν αντίθετοι με τα γραφόμενα μου και σέβομαι όσες απόψεις, παρότι δεν συμφωνούν μαζί μου, εκφράζονται με κόσμιο και πολιτισμένο τρόπο. Πήρα και κάποια υβριστικά μηνύματα τα οποία απλώς διαγράφω. Μου ζητάτε να απελευθερώσω το blog ώστε να μπορούν να ανεβαίνουν σχόλια επί των post που ανεβάζω, και άλλοι μου έστειλαν κείμενα τους για να τα ανεβάσω-«δημοσιεύσω». Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους, αλλά και να διευκρινίσω ότι δημιούργησα το blog απλά και μόνο για να «λέω» φωναχτά τις σκέψεις μου. Δεν είμαι εδώ για επαγγελματικούς λόγους, δεν είμαι εδώ φιλοδοξώντας να γίνω μια ακόμα εναλλακτική δημοσιογραφική πηγή ενημέρωσης, ούτε είμαι εδώ σε εντεταλμένη υπηρεσία. Είμαι εδώ για να κάνω το κέφι μου. Θα γράφω λοιπόν όποτε «γουστάρω» και αν μου κάνει κέφι, θα σχολιάζω ότι θέλω, αν το θέλω και όπως το θέλω. Αυτά καλοί μου φίλοι και εύχομαι σε όλους σας καλές γιορτές.

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Ευχές για τα πρώτα γενέθλια του Πειρατικού Ρεπορτάζ.

Παρότι πολλές φορές δεν συμφωνώ με τον τρόπο γραφής ορισμένων συναδέλφων-bloggers του http://peiratikoreportaz.blogspot.com/, αναγνωρίζω την αξία, το ήθος και την διαδρομή των ναυτιλιακών συντακτών στον δημοσιογραφικό στίβο και με την ευκαιρία των πρώτων γενεθλίων του blog, εύχομαι από καρδιάς να αρμενίζει για πολλά-πολλά χρόνια στα ηλεκτρονικά κύματα και να ενημερώνει με τον ιδιαίτερο πράγματι τρόπο του τους ναυτικούς και όλους τους «αναγνώστες» που το διαβάζουν.

Ο δογματικός συνδικαλισμός είναι σε αδιέξοδο.

Είναι ανόητο να αφήνεις μια πόλη στα σκουπίδια Χριστουγεννιάτικα, με κύριο αίτημα σε πια διεύθυνση θα ανήκουν διοικητικά και πως θα επανδρωθούν οργανικά «τα γραφεία οδοσάρωσης» του δήμου. Εάν αυτά είναι τα κύρια αιτήματα των εργαζομένων του δήμου και για αυτό οι πολίτες του Πειραιά πρέπει να είναι χρονιάρες μέρες σε ομηρεία κάνοντας τις Χριστουγεννιάτικες αγορές τους δίπλα σε τόνους σκουπιδιών, τότε δυστυχώς «επτωχεύσαμεν» αγαπητοί κύριοι. Ανεξάρτητα από το θέμα των εργαζομένων στην καθαριότητα του δήμου Πειραιά , είναι γεγονός ότι ο δογματικός συνδικαλισμός είναι σε αδιέξοδο. Οι εργαζόμενοι έχοντας κρίση, γνώση και άποψη, «εγκαταλείπουν» μαζικά τις τάξεις του «στρατευμένου», δογματικού συνδικαλισμού, και για αυτό οι επαγγελματίες-δογματικοί συνδικαλιστές βλέποντας την δύναμη και την επιρροή τους να συρρικνώνεται αναγκάζονται σε ενέργειες και δράσεις που στρέφονται ενάντια στο κοινωνικό σύνολο. Δυστυχώς ή ευτυχώς για τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, οι εργαζόμενοι σήμερα είναι ενημερωμένοι και δεν τους ακολουθούν τυφλά σε ακραίες και δογματικές ενέργειες, που μόνο σκοπό έχουν να βοηθήσουν την επαγγελματική ανέλιξη των επαγγελματιών εργατοπατέρων ώστε μελλοντικά να διασφαλίσουν μια θέση βουλευτή ή ευρωβουλευτή. Ας σοβαρευτούμε παιδιά. Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε άνθρωποι που σεβόμαστε τους συνανθρώπους μας. Ας σταματήσουμε στο όνομα ενός άκρατου, ανόητου, και παλαιοκομματικού συντεχνιακού πνεύματος να καταστρέφουμε ότι ακόμα απέμεινε όρθιο σε αυτήν την όμορφη χώρα. Ξημερώνει σε λίγο και εγώ κουράστηκα. Πάω για ύπνο. Καλή Κυριακή.

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009

το mail μου.

Για αυτούς που το ζήτησαν. Το ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο είναι: naytikosblog@yahoo.gr

Ψυχραιμία παιδιά.

Κυρίες και κύριοι ψυχραιμία. Είμαι και σε αυτό και στο προηγούμενο blog, για να γράφω τις απόψεις μου χωρίς να πρέπει να δώσω ραπόρτο ή εξηγήσεις σε κανέναν κερατά. Δεν είμαι εδώ για να δρέψω δημοσιογραφικές δάφνες, ούτε για πω «επαγγελματικά» τις απόψεις μου. Είμαι εδώ από χόμπι και το βασικότερο για την πλήρη ελευθερία που μου παρέχουν τα blogs. Απεχθάνομαι κάθε εξάρτηση, ιδιαίτερα δε απεχθάνομαι την κάθε είδους κομματική εξάρτηση. Από πότε όλοι εσείς γίνατε τιμητές των απόψεων των πάντων? Ούτε καπετάνιος είμαι, ούτε εφοπλιστής, ούτε τσιράκι, ούτε θρασύδειλος , ούτε καίγομαι για το συμφέρον κανενός όπως διάφοροι από εσάς με «στολίσατε». Που πήγε άραγε η δημοκρατική σας αντίληψη? Ποιος σας είπε ότι όλα αυτά που κατά καιρούς γράφετε είναι σωστά? Ούτε και το αλάθητο του Πάπα δεν είναι παραδεκτό πια στην σύγχρονη εποχή που ζούμε. Όλοι μας, την ανοχή ή την αδιαφορία των γραφομένων μας εισπράττουμε. Δεν γουστάρετε τις απόψεις μου? Μην με διαβάζετε. Αδιαφορήστε. Αλλά είναι υποχρέωση σας, ως λειτουργοί, να δείχνετε τουλάχιστον την απαιτούμενη δημοκρατική ανοχή στις «άλλες» από τις δικές σας απόψεις. Δεν καταλαβαίνω γιατί τόση «χολή» για μια άποψη? Είναι δημοσιογραφικό θέσφατο ότι ο ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ δημοσιογράφος, σέβεται την ελευθερία του λόγου και της οποιαδήποτε, ακόμα και της αντίθετης, άποψης. Θα ήθελα κάποια ώρα να μπορέσει να μου εξηγήσει ο συντάκτης και η κομματική νομενκλατούρα που υποστηρίζει, τι κάνανε οι ίδιοι για τα «κακοσυντηρημένα πλοία», και την «αισχροκέρδεια των εφοπλιστών». Όσο για τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, ναι προτιμώ την ήρεμη δύναμη του καπετάν Γιάννη και των «συμβιβασμένων», κατά την γνώμη κάποιας κυρίας, συνδικαλιστών από τους κραυγάζοντες, ακραίους και δογματικούς συνδικαλιστές. Και τα εφευρήματα για έναν ναυτικό που επαναπροσελήφθη με την συνδικαλιστική παρέμβαση, σε άλλους αυτά κύριοι, όχι σε μένα. Για κάθε έναν απολυμένο ναυτικό που δόθηκε μάχη, μπορώ να σας δείξω άλλους είκοσι απολυμένους ναυτικούς για τους οποίους κανείς δεν ίδρωσε και δεν ασχολήθηκε. Αυτά και καλό Σαββατοκύριακο

Απεργίας το ανάγνωσμα-συνέχεια,

Κάποιος από τους ναυτικούς που διάβασε το προηγούμενο post, θεώρησε καλό να το στείλει σε εκλεκτή συνάδελφο-ρεπόρτερ η οποία με την σειρά της θέλησε μέσω του blog (http://peiratikoreportaz.blogspot.com/) να απευθύνει «ερωτήματα» που προέκυψαν από τα γραφόμενα μου. Να ξεκινήσω γράφοντας ότι κανένας νοήμων άνθρωπος δεν πιστεύει ότι πρέπει να καταργηθεί το δικαίωμα της απεργίας. Άποψη μου είναι ότι, στις δύσκολες εποχές που ζούμε, οι απεργιακές κινητοποιήσεις θα πρέπει να έχουν συγκεκριμένα δίκαια και αποδεκτά από το κοινωνικό σύνολο αιτήματα, και όχι να γίνονται εν ονόματι συγκεκριμένης κομματικής παρουσίας κινητοποιώντας το κομματικό δυναμικό - άσχετους με το συγκεκριμένο επάγγελμα ανθρώπους- υπό μορφή «τσούρμου». Όσες φορές προέκυψαν οφέλη, συνέβη γιατί οι απεργίες ήσαν δίκαιες, με παλμό, γενικευμένη συμμετοχή ή τουλάχιστον αποδοχή από τους εργαζομένους και τον κόσμο και στις περισσότερες των περιπτώσεων ήταν λαϊκό ξέσπασμα και όχι εντεταλμένη κομματική αποστολή. Πράγματι κάποιες απεργίες είναι βούτυρο στο ψωμί των εργοδοτών στην δε πρόσφατη απεργία των «ναυτικών», προέκυψε αμοιβαίο όφελος τόσο των διοργανωτών όσο και των εργοδοτών εφοπλιστών. Οι μεν «ναυτικοί» δήλωσαν την παρουσία τους, οι δε εργοδότες-εφοπλιστές εξοικονόμησαν κάποια χρήματα από την ακινησία των πλοίων στην τόσο δύσκολη-νεκρή περίοδο του χειμώνα. Αγνοούμε παντελώς την άνευ λόγου ταλαιπωρία των, λίγων έστω, ανθρώπων που βρέθηκαν στο μεγάλο λιμάνι και είχαν προγραμματίσει να επιστρέψουν στο νησί τους. Δυστυχώς για αυτούς ήσαν λίγοι και δεν είχαν δυνατή «φωνή». Ποιος ασχολείται μαζί τους.. Α...ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ…δεν είδα καμιά σοβαρή, έστω και κομματικά καθοδηγούμενη κινητοποίηση για τους ταλαιπωρημένους εργαζόμενους τους «πουράτου-κακοπληρωτή» εφοπλιστή. Γιατί άραγε ? Που ήταν οι «ναυτικοί» να συμπαρασταθούν στους απλήρωτους «συναδέλφους τους»? Γιατί αναγκάστηκαν σε κινήσεις απόγνωσης? (θυμάστε την αναρρίχηση στο άλμπουρο). Μόνοι τους δυστυχώς πολέμησαν να βρουν το δίκιο τους οι συγκεκριμένοι άνθρωποι και μεγάλος αριθμός από αυτούς ακόμα ταλαιπωρείται παρά την μέσω ΝΑΤ «διευθέτηση». Φωτεινή εξαίρεση στην εγκατάλειψη τους, μερικοί δημοσιογράφοι που διατηρούν το θέμα στην επικαιρότητα. Δεν είναι οι δημοσιογράφοι κακοί, κομματικοποιημένοι και σε εντεταλμένη αποστολή. Δεν είναι όμως ΟΛΟΙ οι δημοσιογράφοι καλοί, ανένταχτοι και ανεξάρτητοι. πράγματι: ΕΔΩ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ -ΚΑΚΟ- ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΓΝΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ....

Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009

Η απεργία των «ναυτικών»

Έβλεπα χθες στο λιμάνι την πορεία των απεργών "ναυτικών". Ήταν εμφανές ότι στην πλειονότητα τους οι διαδηλωτές απεργοί ήσαν άσχετοι με το επάγγελμα του ναυτικού, ενώ ο συντονιστής της διαδήλωσης έδινε από τα μεγάφωνα οδηγίες για την κίνηση των διαδηλωτών, που πολύ θύμιζαν παραγγέλματα προς ταλαίπωρους «ενοικιαζόμενους» εργαζόμενους φτωχομετανάστες ή νεοσύλλεκτους που έπαιρναν παραγγέλματα από συμπλεγματικό καραβανά. Μια δυναστική φωνή, ενημέρωνε γυναικόπαιδα εμφανέστατα άσχετα με το επάγγελμα του ναυτικού, για την περιφρούρηση των καταπελτών των πλοίων ώστε αυτά να μην αποπλεύσουν και να ταλαιπωρηθούν στον μέγιστο δυνατό αριθμό οι επιβάτες των νησιών. Αυτός ήταν άλλωστε και ο βασικός τους στόχος. Να ταλαιπωρηθεί ο κοσμάκης ώστε έτσι να μπορούν σήμερα να μιλούν οι φυλλάδες-κομματικά φερέφωνα για την επιτυχία της απεργίας των "ναυτικών". Από κοντά και οι εντεταλμένοι κομματικοί κοντυλοφόροι των εφημερίδων, των blogs και όλοι αυτοί οι "ανεξάρτητοι", "πειρατικοί" και ότι άλλο βάλλει ο νους του καθενός περιγράφοντας με ιδιαίτερη αυταρέσκεια τον εαυτό του ως ανεξάρτητο δημοσιογράφο. Όλη αυτή η ιστορία τι κατάφερε? Απλώς να ταλαιπωρηθεί ο κόσμος, να δοθεί ευκαιρία και βήμα σε κάθε λογής φαιδρούς προέδρους ενώσεων και παρα-ενώσεων να βγάλουν δημόσια τα δημοσιογραφικά τους απωθημένα με αστείες, ανόητες και ειρωνικές δηλώσεις, και τέλος να πάρουν μερικά ακόμα κομματικά εύσημα και ένσημα οι επαγγελματίες διαδηλωτές συγκεκριμένης, ακραίων απόψεων, κομματικής παράταξης. Φίλοι μου οι καιροί είναι δύσκολοι. Αν δεν το καταλάβουμε έγκαιρα όλοι μας και δεν στρωθούμε στην δουλειά με σοβαρότητα και αίσθημα ευθύνης απέναντι στην νέα γενιά, δυστυχώς υποθηκεύουμε το μέλλον της και προετοιμάζουμε τους νέους Έλληνες να γίνουν οι μελλοντικοί παρίες και οικιακοί βοηθοί, (και όχι μόνον), των υπολοίπων Ευρωπαίων.

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009

Καταργείται το υπουργείο εμπορικής ναυτιλίας

Με βάση τα σχετικά Προεδρικά διατάγματα που υπεγράφησαν σήμερα, παύει πλέον η αυτόνομη ύπαρξη του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας οι αρμοδιότητες του οποίου ενσωματώνονται στο νέο υπερυπουργείο που θα ονομάζεται υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.
Το Λιμενικό σώμα θα υπαχθεί στο νέο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009

Ο νέος Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας

Την Τετάρτη ορκίζεται η νέα κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.
Πιθανόν αργά το απόγευμα ή αύριο το πρωί θα ανακοινωθεί η νέα της σύνθεση. Φαίνεται ότι στα πλαίσια του ολιγομελούς σχήματος που αποφάσισε να δώσει στην κυβέρνηση του ο Γιώργος Παπανδρέου, πιθανόν να δημιουργηθεί το Υπουργείο Υποδομών το οποίο θα συμπεριλάβει μεταξύ άλλων τόσο τις αρμοδιότητες του πρώην Μεταφορών όσο και του Ναυτιλίας. Ελπίζουμε ο νέος Υπουργός να είναι γνώστης των θεμάτων της ναυτιλίας μας, η οποία εν προκειμένω δεν είναι και στα καλύτερα της αυτήν την εποχή.

Μεγάλη εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ

Με δεδομένη την ανικανότητα της χειρότερης κυβέρνησης που πέρασε ποτέ από την χώρα, ήταν αναμενόμενη η πεντακάθαρη και μεγάλη νίκη του ΠΑΣΟΚ. Εξαιρετική εμφάνιση του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος συνέχισε να κινείται στους ήπιους και αξιοπρεπείς τόνους που μας έχει συνηθίσει. Ας δούμε τώρα τι θα κάνει με την επιλογή των συνεργατών του και την στελέχωση του δημόσιου τομέα. Γιατί εκεί είναι το ζητούμενο. Σε όλες τις παρατάξεις ευδοκιμούν κάθε λογής λαμόγια έτοιμα να πέσουν σαν ακρίδες στον κρατικό κορβανά. Εδώ μένει να διαπιστώσουμε αν ο Γιώργος είναι ο ηγέτης ο οποίος άξιζε να του δοθεί τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη από τον Ελληνικό λαό, ή θα αποδειχθεί ένας ακόμη Κωστάκης. Εδώ είμαστε, υγεία και υπομονή να έχουμε και θα δείξει πολύ σύντομα.

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2009

Ανακατατάξεις στην Ακτοπλοΐα

Πάνω που είπαμε ότι είχαμε ηρεμήσει με την κατάσταση στον ακτοπλοϊκό χάρτη της χώρας μας, φαίνεται πως ετοιμάζονται νέες ανακατατάξεις. Οι δύο ισχυροί (ιθαγενείς) μεγάλοι παίκτες και ο τρίτος ο εκ της Εσπερίας δρών, ψάχνουν να βρουν τρόπους να ενισχύσουν την θέση τους αποκομίζοντας μεγαλύτερο κομμάτι από την πίττα των επιβατών της ακτοπλοΐας. Μετά το πρόσφατο ξεκαθάρισμα των μικρών ακτοπλοϊκών εταιρειών έχουν απομείνει τρείς κύριοι παίκτες στην σκακιέρα της ακτοπλοΐας. Από τις πάλαι ποτέ μικρομεσαίες ακτοπλοϊκές εταιρείες η μόνη που έχει μείνει προς το παρόν είναι θνησιγενής και στηρίζεται μόνον από την ιδιωτική μικρή τράπεζα που έκανε το λάθος να την δανείσει τεράστια για τα μεγέθη και των δύο ποσά, και που πιθανόν θα είναι η αιτία να ακούσουμε το πρώτο τραπεζικό κανόνι στην περιοχή μας. Ας κάνουμε λίγο υπομονή γιατί τα …καλύτερα έρχονται.

Πάμε να ψηφίσουμε

Εύχομαι σε όλους σας καλή ψήφο και το αποτέλεσμα της Κυριακής να είναι το καλύτερο για την Ελλάδα …ρε γαμώτο.